مرکز مشاوره غرب تهران

مرکز مشاوره غرب تهران

مرکز مشاوره تهران و مرکز مشاوره غرب تهران  دارای نمایندگی ها در تمام محدوده ها اعم از شهرک غرب ، مرزداران ، سعادت آباد و صادقیه در پی برآورده کردن نیازهای روانشناسی و روانشناختی شما عزیزان میباشد. در حال حاضر مشاوره با روانشناسان و روانپزشکان میتواند انسان ها را از آن غوغا و اضطراب محیط کار و زندگی یا رنج تنهایی دور نگه دارند و برای آنها محیطی سرشار از آرامش و آسایش ایجاد نمایند.

 مرکز مشاوره آدرس مراکز مشاوره خانواده در تهران  مرکز مشاوره  مرکز مشاوره شمال تهران    مرکز مشاوره مرکز مشاوره شمال تهران    مرکز مشاوره آدرس مراکز مشاوره خانواده در تهران  مرکز مشاوره آدرس مراکز مشاوره خانواده در تهران  مرکز مشاوره آدرس مراکز مشاوره خانواده در تهران

مشاوره در برترین مراکز مشاوره مورد تایید کانون مشاوران ایران

صفحه اصلی سایت مرکز مشاوره

341 نظر جدید برای مرکز مشاوره غرب تهران

  • شادی   میگوید:

    سلام.من به دلیل چلقی همیشه اعتماد به نفسم صفر بوده تا جایی که الان به شدت به مشکل خوردم.خیلی افسردم.همیشه استرس و اظطراب دارم .ارشد میخونم اما افسردگی مانع ادامه دادن به کارام میشه. اونی که دوسشم داشتم رفت. حالم بده باید چکار کنم.به کجا مراجعه کنم؟ به کی باید بگمم؟

    • مشاور   میگوید:

      با سلام
      دوست عزیز این مشکل راهکار داره و می تونید تلاش کنید تا مرتفع شود و نباید نگران باشید
      چون با اراده میشه مشکلتون رو حل کنید ضمن اینکه باید بدونید ادم های باهوش درگیر حرف های بقیه نمی شوند و مهم نیست براشون دیگران چه دیدگاهی دارند حالا با هر ظاهر و هر وضعیتی
      که خودشون دارند .اگر برای مشکل اقدامی کردید که با شکست مواجه شده شاید باعث افزایش استرس و اضطراب شما شده است و
      باید به روانشناس هم مراجعه حضوری داشته باشید .و قطعا می توانند به شما کمک کنند .چون اکنون مشکل افسردگی دارید اگر هم نیاز به دارو داشته باشید شما را به روانپزشک ارجاع می دهند .به هر حال بهتره زودتر اقدام کنید
      در این مورد میتونید با متخصصین کانون مشاوران ایران، مشاوره تلفنی/تخصصی داشته باشید
      ۰۲۱-۸۸۴۷۲۸۶۴
      موفق باشید

  • Anonymous   میگوید:

    سلام وخسته نباشید.من یه ازدواج کاملا سنتی داشتم بعد گذشت یکسال هنوز حسی به همسرم ندارم و کاملا بی احساسم نسبت بهش.همسرم تو این یکسال نه رسم رسوم به جا اورده نه هیچی.تا امروزم جز مادرش کسی از خانوادشو ندیدم این موضوع من و اذیت میکنه که چرا.مادرشون تا به امروز خیلی بی احترامی بهم کردن به هر نوعی خوده همسرمم اعتیاد به قرص ترامادول داره و نمیتونه ترک کنه و کلا همش خوابه از روزیم که ازدواج کردیم فقط راجبه رابطه قبلیش با مادرشون جلوی من بحث میکنن واقعا تحمل زندگی سخته شده و می خوام جدا شم اما دلم واسه شوهرم میسوزه باید چیکار کنم و اینکه همسرم دوسال از من کوچیکتره.ممنونم از راهنماییتون.

    • مشاور   میگوید:

      با سلام
      دوست عزیز اینکه می فرمایید دلتون برای همسرتون میسوزه یعنی علاقه ای دارید هر چند ناهشیار باشید به اون و باید پس تلاش کنید که روابط رو بهبود ببخشید و بنده اطلاعی ندارم چرا به این ازدواج با شرایط دو سال کوچکتر بودن ایشون تن دادید و چرا فقط مادر ایشون رو دید .به هر حال با همه این شرایط باید برای ترک هم شما همراه باشید و به ایشون کمک کنید چون این قرص در روابط زناشویی اثر ناخوشایندی دارد
      .اینکه مادر ایشون با شما روابط نادرستی دارد و تحقیر می شوید خب باعث ایجاد حس تنفر از زندگیتون میشه اگر مایلید به زندگی ادامه بدید باید مراجعه کنید و راهکارهایی رو برای ادامه بگیرید .و بدونید که خود شما و رفتارتون نقش مهمی در رابطه با مادر شوهر وحتی همسرتون دارد .
      امیدوارم هر تصمیمی گرفتید بعدا پشیمان نشوید
      در این مورد میتونید با متخصصین کانون مشاوران ایران، مشاوره تلفنی/تخصصی داشته باشید
      ۰۲۱-۸۸۴۷۲۸۶۴
      موفق باشید

  • مريم   میگوید:

    سلام من دوقلو دارم هردو باهوشن اما یکیشون خیلی حساس و دایم حودشو مقایسه میکنه و دایم لجبازی میکنه و گریه میکنه و ذاتا خیلی حساس تره نمیدونم چطور باید رفتار کنم

    • مشاور   میگوید:

      با سلام
      رشد مهارت های زبانی کودکان دوقلو کندتر است

      روانشناسان درباره تاخیر در رشد مهارت های زبانی بچه های دوقلو نیز می
      گویند: تک قلوها، زبان را از پدرو مادرشان یاد می گیرند، در حالی که
      دوقلوها، زبان را از یکدیگر می آموزند و حتی به کاربردن الفاظ به شکل غلط
      را از هم تقلید می کنند. بویژه اگر والدین، فرزندان دیگری هم داشته باشند،
      نمی توانند وقت زیادی برای تقویت مهارت های کلامی کودکانشان بگذارند.

      به همین سبب رشد مهارت های زبانی کودکان دوقلو کندتر است. از سوی دیگر،
      ۵۰درصد دوقلوهایی که به دنیا می آیند نارس هستند و در مقایسه با نوزادان
      معمولی، وزن کمتری دارند، طبیعی است که در رشد کمی عقب تر و ضعیف تر از
      سایر کودکان باشند.

      روانشناسان بالینی درادامه با اشاره به اینکه به علت رقابتی که میان خود
      دوقلوها با همدیگر و با دیگران وجود دارد این مشکلات زبانی تا شش سالگی حل
      می شود، می گویند: والدین حتما با کودکانشان تمرین سخن گفتن داشته باشند،
      با هر یک انفرادی صحبت کنند، برایشان کتاب بخوانند و هنگامی که با آنها
      صحبت می کنند به چشم هایشان نگاه کنند تا مهارت های زبانی شان رشد کند.

      ● اگر یکی از بچه ها بهانه گیری کرد، ابتدا به سراغ کودک آرام بروید!

      روانشناسان به کودکانی که بهانه گیر هستند نیز اشاره و اظهار می کنند:
      دوقلوها وقتی مشاهده می کنند یکی از قل ها بمدت طولانی در کنار پدر و مادر
      می ماند، احساس حسادت می کنند. بنابراین والدین باید توجه کنند که به هر دو
      کودک رسیدگی کنند. اگر یکی از قل ها، بهانه گیر باشد و بیهوده نق بزند،
      پدر یا مادر باید ابتدا به سراغ کودکی که آرام است رفته و مدت زمان اندکی
      را با او بگذرانند و سپس سراغ کودک بهانه گیر بروند. با این کار کودک اول
      تشویق می شود و کودک بهانه گیر نیز درمی یابد که اگر توجه پدر و مادر را می
      خواهد باید شیوه دیگری پیش بگیرد.

      ● هنگام دعوای میان دوقلوها، والدین چه زمانی مداخله کنند؟

      دعوای بین دوقلوها، مانند همه بچه های دیگر، امری طبیعی است. اما والدین
      قبل از اینکه بچه ها دست به رفتارهای تند و خشن بزنند باید وارد ماجرا
      شوند. به محض اینکه لحن بچه ها از حالت عادی خارج و به سمت تند و بی ادبانه
      صحبت کردن رفت، پدر و مادر باید مداخله کرده و نقش میانجی را بازی کنند.
      والدین نباید دوقلوها را با هم مقایسه کنند زیرا ممکن است این دو احساس
      تبعیض کنند.

      به عنوان مثال یکی از قل ها را «خوشگل من» و دیگری را «باهوش من» صدا
      نزنند زیرا ممکن است قل اول احساس کند حالا که زیباست پس باهوش نیست و
      برعکس. این صفت گذاشتن روی بچه ها ممکن است موجب تخریب روانی شود.
      روانشناسان تاکید می کنند صحیح است که باید تفاوت بچه ها را شناخت اما بزرگ
      ترها مراقب باشند که به بچه ها برچسب نزنند.

      به عنوان مثال یکی از بچه ها تمایل دارد در بیرون از منزل ورزش کند و
      دیگری می خواهد در خانه بماند، والدین نباید کودک را از بیرون رفتن و تامین
      نیازهایش محروم کنند بلکه استعداد دوقلوها را باید انفرادی شناخت، پوشش
      داد و به رشد آن کمک کرد.

      ● دوقلوها، اجتماعی تر بار می آیند

      اساسا دوقلوها خودخواه نیستند، زیرا همیشه آموخته اند که یک نفر دیگر نیز
      هست و باید حقوقش را رعایت کرد. همچنین احساس همدلی شان نسبت به دیگران
      بیشتر است. این رابطه دو نفری به خودی خود مشکلی ندارد اما اگر به این
      مساله منجر شود که این دو کاملا شبیه هم شده و راه همدیگر را بپیمایند، رشد
      فردی شان مختل می شود.

      ● دوقلوها را «دوقلوها» صدا نزنید

      خانواده ها و اطرافیان هیچگاه این دو کودک را تحت عنوان «دوقلوها» صدا
      نزنند و اسم های همراه به کار نبرند و مراقب باشند که حتما از اسم بچه ها
      برای صدا زدنشان استفاده کنند. در واقع شما زمانی که این دو را «دوقلوها»
      صدا می زنید برایشان یک هویت مشترک می سازید که می تواند به این رابطه آسیب
      بزند.

      آنها همچنین درباره اینکه آیا لازم است اتاق خواب بچه ها را از هم جدا
      کنند، می گویند: اعضای خانواده پیش از هر چیزی باید سعی کنند به کودکانشان
      یاد بدهند که کارهایشان را مستقل از هم انجام بدهند. برخی پدر و مادرها
      برای اینکه دوقلوها در بزرگسالی منزوی نشوند به هم نزدیکشان می کنند و
      پیوندهای کاذب میانشان ایجاد می کنند.

      درحالی که بچه ها باید خودشان توانایی های خود را شناخته و در مسیر صحیح
      حرکت کنند. پدر و مادرها سعی کنند به صورت مجزا با فرزندانشان ارتباط
      برقرار کنند. پدر یکی از قل ها را با خود از منزل بیرون ببرد و مادر دیگری
      را. برقراری ارتباط مجزا با هر یک و در موقعیت های متفاوت برای رشد فردی و
      مناسب هر دو کودک لازم است. مبنا و اساس حفظ استقلال عاطفی در دوران کودکی و
      تا پیش از ۱۰ سالگی نهاده می شود. اگر این شخصیت در دوران کودکی صحیح و به
      تدریج شکل بگیرد در بزرگسالی هم به همین سیاق ادامه پیدا خواهد کرد.

      ● بچه ها با داشتن پوشک احساس امنیت میکنند

      این روند در بچه های دوقلو کندتر است. اما به محض اینکه رفتن به دستشویی
      را بیاموزند به علت رقابتی که بینشان هست مشکل حل می شود. به این خاطر که
      بچه ها با داشتن پوشک احساس امنیت می کنند و راضی نمی شوند براحتی آن را
      کنار بگذارند، اگر پدر و مادر در فواصل مشخص، چه بچه ها بخواهند و چه
      نخواهند آنها را به دستشویی ببرند، این مساله برایشان جا افتاده و مثل سایر
      کارهایی که انجام می دهند، عادی می شود.

      بعضا دیده می شود که یک شکل کردن ظاهر دوقلوها از سوی خانواده، نه تنها
      کنار گذاشته نمی شود بلکه مورد تشویق هم قرار می گیرد. اگر پدر و مادر بر
      همسان بودن پوشش و ظاهر بچه ها تاکید کنند، جلب توجه مردم از همان ابتدا
      هدف دوقلوها می شود و این مساله بر رشد استقلال عاطفی شان اثرگذار است.

      در صورتی که برای پرورش رفتارهای مناسب باید از دوران کودکی آموزش های مربوط را به فرزندان ارائه کرد.

      اجرای قانون تنبیه و پاداش

      قانونمند بودن، توجه کردن و پاداش دادن از سوی والدین کلید تغییر رفتار این کودکان است. بنابراین دقت در اینکه چه زمانی و چگونه رفتارهای کودک مورد توجه شما قرار می گیرد اهمیت بسزایی دارد.

      رفتارهای مطلوب را دقیقا برای کودک تشریح کنید و مثال های عینی را که قبلا اتفاق افتاده است برایش توضیح دهید یعنی صراحتا عنوان کنید که کدام رفتار درست و کدام رفتار اشتباه بوده است. همچنین به سادگی توضیح دهید که از او انتظار دارید چگونه رفتاری داشته باشد.

      هر رفتاری را که نشان دهنده تلاش کودک برای دست یابی به معیارهایی است که شما تعیین کرده اید مورد توجه قرار دهید. این توجه نشان دادن می تواند از طرق مختلفی ارائه شود؛ یک نگاه محبت آمیز، جمله ای که شادمانی شما را نشان دهد و یا گاه فراهم کردن یک هدیه هرچند کوچک، می تواند بیانگر دقت نظر و اهمیت شما به این سبک جدید رفتار فرزندتان باشد.

      مهم است که ارائه پاداش بلافاصله، جزئی نگرانه و در قالب یک جمله مثبت باشد. مثلا زمانی که کودک شما در مقابل اجابت نشدن خواسته اش گریه نمی کند همان زمان او را در آغوش بگیرید و بگویید که از این برخورد او خیلی خوشحال شده اید. اما دقت کنید که عبارات یا افعال منفی به کار نبرید مثلا نگویید: «چه عجب که غر نزدی» یا «ببین چقدر خوبه که همیشه این طوری باشی!» درست است که شما قصد تشویق کودک را دارید اما چنین عباراتی معانی مثبتی به همراه ندارد و برعکس باعث تحریک پذیری بیشتر و افزایش حساسیت کودک می شود.

      ناراحت شوید اما عصبانی هرگز

      در مقابل هر رفتاری از کودک که سلطه گری او را نشان می دهد بدون آن که عصبانی شوید یا حالت قهر به خود بگیرید به کار دیگری مشغول شوید و یا آن مکان را به طور موقت ترک کنید. وقتی این رفتار بارها از سوی شما تکرار شود کودک متوجه می شود که نمی تواند با این سبک رفتار به خواسته اش برسد. اما باز هم تاکید می شود که منظور قهر کردن طولانی مدت یا با خشونت طرد کردن کودک نیست.

      درست است که علاوه بر رفتار شما، رفتار دیگر اعضای خانواده خصوصا مادربزرگ و پدربزرگ کودک نیز اهمیت ویژه ای در تربیت فرزندتان دارد اما اگر شما همواره سبک واحدی را در پیش بگیرید و در زمان و مکان مناسب کودک را تشویق کنید به مرور زمان رفتار مطلوب در کودک شکل می گیرد. در هر حال بهتر است بیشتر وقت خود را برای تغییر رفتار کودکتان صرف کنید تا آنکه تلاش کنید رفتار مادربزرگ، پدربزرگ و دیگر اقوام را اصلاح کنید!

      احساسات دیگران را برای کودک خود تشریح کنید مثلا بگویید وقتی به کسی دستور داده شود آن شخص ممکن است ناراحت شود یا غصه بخورد. یا دیگران تمایلی به دوستی با شخصی که فقط می خواهد به خواسته های خود دست یابد ندارند این رفتار آنها را ناامید می کند و ممکن است حتی عصبانی شوند. همچنین بهتر است با یادآوری یک واقعه مشابه که برای کودک پیش آمده است و توضیح حس بدی که خود کودک در چنین شرایطی دارد موضوع را ملموس تر کنید.

      در رفتارتان ثبات داشته باشید

      ظرفیت شناختی و حافظه کودک محدود است بنابراین او ممکن است خیلی زود رفتارهایی را که به خاطر آنها تشویق شده یا مورد بی توجهی قرارگرفته است فراموش کند بنابراین باید با پشتکار به تلاش خود ادامه دهید. همچنین به علت همین محدودیت در ظرفیت حافظه کودک از سخنرانی های طولانی مدت در این زمینه، خودداری کنید چون به نسبت میزان زمانی که وقت خواهید گذاشت نتیجه مطلوبی عایدتان نمی شود و در نتیجه ممکن است احساس کنید تلاشتان بی اثر است.

      خوب است که در قالب بازی با کودک رفتارهایی را که برای یک تعامل صحیح نیاز دارد به او آموزش دهید و با او تمرین کنید.

      شرکت دادن این کودکان در بازی های جمعی و دخالت نکردن برای حل چالش های کودک با هم سالان خود بسیار مفید است اما این کار زمانی بازده بهتری دارد که در هر بار چند نکته لازم برای داشتن تعاملی مطلوب را با او تمرین کنید و از او بخواهید آنها را به کار برد.

      نکاتی که پیش
      در این مورد میتونید با متخصصین کانون مشاوران ایران، مشاوره تلفنی/تخصصی داشته باشید
      ۰۲۱-۸۸۴۷۲۸۶۴
      موفق باشید

  • Negin   میگوید:

    سلام خسته نباشید…
    من یک نوجون هستم که تا الان نتونستم هیچ کدوم از علایقن رو ادامه بدن بخاطر نبود اراده و تنبلی…خوانوادم همه چیز برام فراهم کردن اما من خیلی بی اراده هستم هر چیزی رو یک مدت ادامه میدم و بعد…
    در حال حاضر در درسم افت شدید کردم و بسیار اعتماد به نفسم اومده پایین…
    واقعا احتیاج به کمک دارم

    • مشاور   میگوید:

      با سلام
      وجوانی، حساس ترین فصل زندگی آدمی است. حساسیت آن به قدری است که می گویند می تواند از مو باریک تر و از لبه تیغ برنده تر باشد! و اگر نوجوان بتواند از این مرحله به سلامت عبور کند بقیه مسیر زندگی را نیز سلامت طی خواهد کرد. در این دوران که مرحله جنگ بین کودکی و بزرگسالی است، اعتماد به نفس همیشه به عنوان نشانه ای از سالم بودن مورد توجه قرار گرفته است و ضرورت توجه به اعتماد به نفس در نوجوانی بسیار زیاد است.

      با رعایت این چند نکته می توان عزت نفس و اعتماد به نفس را در نوجوان تقویت کرد:
      به رفتارهای مثبت نوجوان خود پاداش دهید.

      نوجوان را به داشتن مسئولیت و مسئولیت پذیری تشویق کنید. زمانیکه وی در برابر وظایف و کارهایش مسئولانه رفتار می کند او را تحسین کنید و در مقابل بی توجهی ها و اهمال کاریها، او را از پیامدهای رفتارش مطلع کنید.

      مهارتها و توانمندی های نوجوان خود را افزایش داده (البته با فراهم آوردن شرایط آموزش مناسب) و از او بخواهید که در موقعیت های مختلف این توانمندیها را در معرض نمایش قرار دهد. به طور کلی تاکید بیشتر بر نقاط مثبت و توانمندی های او بکنید تا از این طریق عزت نفس فرزندتان افزایش یابد.

      در فرآیند هویت یابی، نوجوان خود را همراهی کنید.
      هویت نوجوان، در نتیجه ی برداشت وی از خود و خصوصیاتی که داراست و همچنین از طریق ارزشهایی که از اطرافیان بدست می آورد و در اصطلاح به آن همانند سازی گفته می شود، کسب می گردد. از آنجایی که برداشت نوجوان از خویش، حاصل تصویر ذهنی است که وی از خود ساخته و این تصویر ذهنی تحت تاثیر خودگویی های (مثبت یا منفی) او و قضاوتی است که نوجوان از خود دارد، توصیه می گرد که والدین به نوجوانان کمک کنند تا تصویری مثبت و منطقی از خود، در ذهن بپروراند.

      در دوره ی نوجوانی در اثر تغییر و تحولات جنبه های مختلف، عموماً نوجوانان به سمت اظهارات و خودگوی های منفی از خود می پردازند. کمک والدین به نوجوان برای ترمیم این ساختارها و قضاوتهای شناختی از خود و بررسی دقیق توانایی ها و ویژگیهای مثبت، در پرورش عزت نفس آنها تأثیر مطلوبی دارد.

      از انتقادهای تند و خشن، نسبت به فرزند نوجوان خود بپرهیزید.
      انتقاد کردن از نوجوان و گوشزد کردن رفتارهای منفی، در سطح مطلوب، اقدامی مناسب است چرا که باعث کاهش رفتارهای نامطلوب و افزایش نرخ رفتارهای مطلوب می گردد. به آنها آموزش دهید که اشتباهات خود را شناخته و از آنها عبرت بگیرد.

      همیشه انتقاد سودمند موثرتر و سازنده تر از انتقادات تند و تیز است، زیرا این نحوه رفتار مسئولیت پذیری نوجوانان را افزایش داده و باعث درس گرفتن آنها از اشتباهاتشان می گردد. زمانیکه نوجوانتان دچار اشتباه می گردد، به او کمک کنید تا مشکل را شناسایی کرده و سپس با کمک هم برای حل این مشکل از روش «بارش مغزی» استفاده کنید.
      «بارش مغزی» نوعی روش حل مساله است که در آن انواع راه حلها در نظر گرفته شده و سپس بهترین راه حل انتخاب می گردد. این روش به فرزند شما کمک خواهد کرد تا تغییرات مثبت و اساسی در زندگی خود ایجاد کند.

      به نوجوان خود اجازه تصمیم گیری مستقلانه بدهید.
      به نوجوان خود اعتماد داشته باشید و بعد از ارائه اطلاعات و آگاهی های لازم، به او این فرصت را بدهید که در امور مختلف تصمیم گیری کند. سپس در برابر تصمیمات مثبت او را تشویق کرده و در ازای تصیمات نادرست او را تنبیه نکنید بلکه اجازه دهید با مشکلات مواجه شده و خودش مشکلاتش را حل نماید. نکته مهم این است که برای آنها تصمیم نگیرید و تنها در این راه، آنان را یاری کنید و اگر اقدام اشتباهی انجام دادند از نوجوان حمایت کنید اما اجازه دهید از اشتباهی که خودش باعث بروز آن شده، درس بگیرد. مهارت یافتن در فرایند تصمیم گیری، از عوامل موثر در تقویت عزت نفس نوجوانان است.
      زمانیکه نوجوانتان دچار اشتباه می گردد، به او کمک کنید تا مشکل را شناسایی کرده و سپس با کمک هم برای حل این مشکل از روش «بارش مغزی» استفاده کنید. «بارش مغزی» نوعی روش حل مساله است که در آن انواع راه حلها در نظر گرفته شده و سپس بهترین راه حل انتخاب می گردد. این روش به فرزند شما کمک خواهد کرد تا تغییرات مثبت و اساسی در زندگی خود ایجاد کند.
      به نوجوان خود هدف گذاری صحیح را بیاموزید.
      علاوه بر اینکه به نوجوان خود می آموزید چگونه اهداف منطقی و واقع بینانه و در حد توان خود تعیین کند، او را در رسیدن به این اهداف حمایت و راهنمایی کنید. برای این منظور با نوجوانتان مشورت کنید و ببینید اهداف مورد علاقه او چه هستند؟ از طرف دیگر تواناییها و استعدادهای او را مورد ارزیابی و بررسی قرار دهید و سپس با همکاری هم ببیند آیا بین این اهداف و علایق و استعدادها هماهنگی و تناسب لازم وجود دارد و یا خیر؟ از این طریق نوجوان شما می تواند بین ممکن و غیر ممکن تمایز قائل شده و دیدگاهی واقع بینانه تر نسبت به شرایط خود پیدا کند. این گام، تاثیر بسیار مثبت و موثری در ترفیع سطح عزت نفس نوجوانان دارد.
      در این مورد میتونید با متخصصین کانون مشاوران ایران، مشاوره تلفنی/تخصصی داشته باشید
      ۰۲۱-۸۸۴۷۲۸۶۴
      موفق باشید

سوالات شما: انصراف

کانال تلگرام

مرکز مشاوره قیطریه
۰۲۱-۲۲۶۸۹۵۵۸ خط ویژه
۰۲۱-۲۲۶۸۹۵۳۴ خط ویژه

مرکز مشاوره شریعتی
۰۲۱-۸۸۴۲۲۴۹۵ خط ویژه

مرکز مشاوره سعادت آباد
۰۲۱-۲۲۳۵۴۲۸۲ خط ویژه