مرکز مشاوره کودکان

مرکز مشاوره کودکان

هملنطور که میدانید کودکان در طول دوره رشد خود ممکن است به طور خواسته یا نا خواسته دچار مشکلاتی شوند و این والدین هستند که باید در حل این مشکلات بکوشند. مرکز مشاوره کودک با داشتن بهترین روانشناسان و مشاوران کودک در زمینه مرکز مشاوره کودکان میتواند سهم بزرگی در کمک به تربیت کودکان و مواجهه با مشکلات و معضلات حال و آینده و رفع آن داشته باشد. توصیه ما برای والدینی که بسیار نگران آینده فرزند خود هستند و به او اهمیت میدهند ،  در مواقعی که نیاز به داشتن یک مشاور خوب کودک را احساس میکنند مشورت گرفتن از مرکز مشاوره کودکان با مشاوره کودک زیر نظر کانون مشاوران ایران است چرا که همکاران ما با گنجینه ای از تجربیات خود شما را  به خوبی در محیطی صمیمی و راحت راهنمایی خواهند کرد.

مشاوره در برترین مراکز مشاوره مورد تایید کانون مشاوران ایران

صفحه اصلی سایت مرکز مشاوره

1078 نظر جدید برای مرکز مشاوره کودکان

  • نرگس   میگوید:

    با سلام پسر من 2 سال و 10 ماهشه در کل رشد جسمی ش عالی بوده ولی مهارتها و حرکاتش نسبت به همسالای خودش از همون ماههای اول هم کند بود ولی در 7/5 ماهگی اولین دندونشو درآورد 5 ماهگی سینه خیز رفت 7 ماهگی چهار دست و پارفت ولی راه رفتنش تا یکسال و هفت ماه به تعویق افتاد.11 ماهگی بای بای میکرد.کلماتی مثل کیه این چیه صدای جوجه گربه و بابا ماما عمه اکبر گل را بیان میکرد بعد از یکسال و 8 ماه سرماخورگی داشت که دیگه اجازه بای بای بهش ندادیم وقتی هم بیماریش خوب شد دیگه نه حرف زد ونه بای بای و نه حتی ارتباط چشمی. تا 2 سال و هفت ماه به همین روال بعد مجددا ارتباط چشمیش خوب شده ولی حرف نمیزنه فقط کلمات نامفهومی میگه ولی گاهی اوقات در مواقع سخت یا زمانیکه کسی حواسش بهش نیست کلماتی مثل بریم و شمارش اعداد رو میگه من باید چکار کنم شنوایی سنجی و مشاوره اتیسم هم بردم گفتن مشکلی نداره ولی دائما بدو بدو میکنه و شاد و خندونه دوست داره همیشه بازی کنه با همه اسباب بازیها بازی میکنه از یکی که خسته میشه بعدی ولی بیشتر از اسباب بازی با وسایل شخصی خودم یا جلد صابون و کرم و … دوست داره بازی کنه لطفا” راهنماییم کنید.

    • راهنما   میگوید:

      نوباوگان و کودکان نوپا، علاوه بر گسترش دادن دامنه ی واکنش های خود، یافتن راه هایی برای کنترل کردن تجربه های هیجانی رانیز آغاز می کنند. خودگردانی هیجانی به راهبردهایی اشاره داردکه برای تنظیم کردن حالت هیجانی خود و رساندن آن به سطح شدت مطلوب بکار می بریم تابتوانیم به هدفهایمان برسیم.

      اگر امروز صبح بعد از بیدار شدن یک فنجان قهوه بنوشید و بخود یادآور شوید که امروز رویدادی اضطراب آور را پشت سر خواهم گذاشت ویا تصمیم بگیرید که فیلم وحشتناکی را نبینید به خودگردانی هیجانی پرداخته اید. کودکان در چند ماه اول زندگی، توانایی محدودی برای تنظیم کردن حالت های هیجانی خود دارند. گرچه آنها می توانند از محرک های ناخوشایند روبرگردانند و وقتی احساساتشان خیلی شدید است غرغر کنند ویا مک بزنند، اما براحتی از پای درمی آیند. آنها به مداخله های تسلی بخش والدین مانند بلند کردن و روی شانه قرار دادن ، تکان دادن و به آرامی صحبت کردن نیاز دارند.

      رشد سریع قشر مخ،بتدریج تحمل کودک برای تحریک را زیاد می کند.( برای کسب اطلاعات بیشتر به قسمت رشدهیجانی در کودکان 1 تا 6 ماه مراجعه فرمائید.) درحالیکه والدین به کودکان کمک میکنند تا حالت های هیجانی خود را تنظیم کنند، درس هایی رانیز درمورد نحوه ی ابرازاحساسات جامعه پسند به آنها می دهند. مادران طبقه متوسط آمریکایی، درچند ماه اول،احساس های مثبت فرزندانشان را بیشتر از احساس های منفی جفت و جور می کنند. پسرها درمورد کنترل کردن ناخوشنودی، بیشتر از دخترها، این آموزش را می بینند، زیرا پسربچه ها سخت تر می توانند هیجان منفی خود را تنظیم کنند. درنتیجه

      تفاوت های جنسی معروف که می گوید زن ها از لحاظ هیجانی بااحساسند و مردها کنترل شده و خوددار، ازهمان سنین اولیه، ترغیب می شوند. از این گذشته، در فرهنگ هایی که جمع گرایی از فردگرایی برتر است، معمولا”بر رفتار هیجانی جامعه پسند، بیشتر تأکید می شود.

      بزرگسالان ژاپنی وچینی در مقایسه با آمریکایی ها، برای خویشتن داری هیجانی ارزش قائل می شوند وفرزندان خود را از ابراز هیجان شدید، برحذر می دارند. در پایان سال اول زندگی،نوباوگان چینی و تا اندازه ای نوباوگان ژاپنی، کمتر از نوباوگان آمریکایی لبخند میزنند و گریه می کنند.

      در سال دوم ، رشدبازنمایی ذهنی و زبان، به راه های جدید تنظیم هیجان می انجامد. واژگان مخصوص صحبت کردن درباره ی احساس ها مانند، خوشحال، عشق، شگفت زده، وحشتناک، گنگ و دیوانه بعد از 18 ماهگی بسرعت بوجود می آیند. کودکان در این سن هنوز نمی توانند برای تسلی بخشیدن خودشان از زبان

      استفاده کنند. اما کودکان نوپا با توصیف هیجانهایشان، می توانند والدین را راهنمایی کنند تا به یاری آنها آمده و باعث شوند که احساس آرامش کنند.(1″: 263 – 265)

      3-6 همدلی

      خودآگاهی کودک با توانایی او در درک احساسات و ادراک دیگران، همراه است. در مطالعه ای به کودکان 18 ماهه، 27ماهه، و 36 ماهه عینک هایی دادند که با آنها بازی کنند شیشه ی بعضی از این عینک ها کدر بود و کسی که آن رابچشم می زد احساس نابینایی می کرد. روز بعد، این کودکان همراه با مادرانشان دروضعیتی آزمایشگاهی قرارگرفتند و دیدند که مادرانشان از این عینک های کدر به چشم دارند. کودکان دو و سه ساله که قبلا” این عینک هارا امتحان کرده بودند طوری رفتارکردند که انگار مادرانشان نمی توانند چیزی را ببینند. سعی کردند عینک ها را از چشم آنها بردارند و در برابر آنها هیچ حالت خاصی هم بخود نمی گرفتند. از این رفتارهای کودکان معلوم می شود که آنها به این موضوع آگاهی داشتند که مادرانشان همان حالتی را تجربه می کنند که خود قبلا” تجربه کرده اند.

      از رفتار کودکان وقتی با یک فرد آسیب دیده و رنجور روبرو می شوند، می توان به توانایی آنان در درک حالات عاطفی دیگران پی برد. مادرانی که درباره ی کارهای روزمره ی کودکانشان یادداشتهایی برداشته اند

      می گویند که رفتار فرزندان آنها در نیمۀ دوم سال دوم زندگی تغییری اساسی می کند. در این موقع کودکان تمایل پیدامی کنند که شخص آسیب دیده راببوسندیا نوازش کنند یا به او غذا و اسباب بازی بدهند. این گونه رفتارهای اجتماعی درنیمۀ اول سال دوم زندگی کمتر مشاهده می شود.

      کودکان دوساله قادرند حالت روانی و عاطفی شخص دیگر را درک کنند. بدین ترتیب می توانیم نتیجه گیری کنیم کودکان در این سن از تجارب شخصی خود، آگاهی دارند
      در این مورد میتونید با متخصصین کانون مشاوران ایران، مشاوره تلفنی/تخصصی داشته باشید
      دفتر سعادت آباد:
      ۰۲۱-۲۲۳۵۴۲۸۲ خط ویژه

  • هلن   میگوید:

    با سلام واحترام
    دختر دو ساله ونيمه اي دارم که عادت به خوردن انگشت شصت در خواب دارد از پزشک دخترم چندين بار مشاوره گرفتم که دستکش دستش کنم يا پانسمان کنم حتي از داروخانه لاک تلخ تهيه کردم وبه انگشتش زدم ولي هيچکدوم فايدهاي نداشته و توخواب غير ارادي اين اتفاق ميفته وحواسشم با چيزهاي ديگه مثل بغل کردن عروسک يا پتو پرت نميشه ممنون ميشم راهنماييم کنيد

    • راهنما   میگوید:

      * سه راه متفاوت براي درمان مكيدن انگشت:
      ‪ – ۱‬درمان يادآوري
      دراين روش يك باند و يا نوار ضد آب روي انگشت جهت ياآوري گذاشت مي‌شود كه تا ترك عادت اين باند و نوار روي انگشت بايد باقي بماند.

      ريختن فلفل و انجام كارهاي تنبيهي در اين روش از درمان نتيجه بخش نيست.

      ‪ – ۲‬سيستم پاداش
      در اين روش بين كودك و والدين و دندانپزشك قراردادي بسته مي‌شود كه طبق آن كودك اگر زمان مكيدن انگشت را كاهش دهد، جايزه مي‌گيرد و اين پاداش به تدريج افزايش مي‌يابد تا زماني كه عادت ترك بشود.

      ‪ – ۳‬بهره‌گيري از دستگاه‌هاي ارتودنسي
      در اين روش دستگاه‌هاي مخصوص ارتودونسي توسط دندانپزشك روي دندان نصب مي‌شود كه هم بلع نوزادي را تصحيح مي‌كند و هم از مكيدن انگشت جلوگيري مي‌كند.

      در این مورد میتونید با متخصصین کانون مشاوران ایران، مشاوره تلفنی/تخصصی داشته باشید

      021-22689558

  • م.ا   میگوید:

    با سلام پسر كوچك من سه سال وهشت ماه داره ولي خيلي بدغذا ميخوره واصلا تمايل به خوردن گوشت ومرغ نداره لطفا راهنمايي كنيد

    • راهنما   میگوید:

      ابتدا باید علت بدغذایی یا کم خوراکی کودک خود را بفهمیم. برای فهم علت، زیاد راه دوری نروید، علت را عموما در رفتار و شیوه های فرزندپروری خود راحت تر می توانید پیدا کنید. در واقع به غیر از علت بیمار بودن کودک، مانند عفوت مجاری ادراری یا بیماری های دیگر، که می تواند بر تغذیه کودک تاثیر منفی بگذارد، سایر علل به مسائل والدینی مربوط می شود. برای آنکه کمی در این زمینه کمک تان کرده باشیم، در ادامه، به ذکر چند نوع رفتارها، که گرایش به کم اشتهایی را در کودک افزایش می دهد، اشاره می کنیم:

      1- مادر یا دیگر مراقبین کودک به دفعات از غذا به عنوان ابزاری برای تنبیه کودک استفاده می کنند.

      مثلا او را مجبور می کنند غذایی را که دوست ندارد بخورد، کودک نیز این عمل را می آموزد و لجبازی خود را از طریق غذا نخوردن نشان می دهد.

      2- به ساعات غذا خوردن اهمیت داده نمی شود.

      رعایت دقیق ساعت غذا خوردن و داشتن برنامه غذایی، به کودک اهمیت خوردن غذا را نشان می دهد.

      3- سخت گیری بیش از حد در آداب تغذیه نیز غذا خوردن را در ذهن کودک تبدیل به عملی ملال آور می سازد.

      تا حدودی طبیعی است غذا از قاشق کودک بریزد یا تمایل داشته باشد از غذایی بیشتر و از غذایی دیگر کمتر بخورد، بنابراین نباید حتما اصرار داشت هر آنچه و به هرگونه که والدین می پسندند کودک نیز به همان طریق عمل کند.
      در این مورد میتونید با متخصصین کانون مشاوران ایران، مشاوره تلفنی/تخصصی داشته باشید
      021-88472864

  • محسن   میگوید:

    با سلام
    من پدر یک دختر یک سال و نیمه هستم
    دختر من گاهی میگیره میچسبه به چوب یا اسباب بازی و هی پاشو به هم میزنه . راستش من و مادرش نمی دونیم چیکار باید بکنیم تا اونجا که بشه سعی میکنیم سرگرمش کنیم و علت این کار معمولاً در مورد مسائل جنسی است ؟ لطفا راهنمایی بفرمایید.
    با تشکر

    • راهنما   میگوید:

      همین روش رو ادامه بدید
      چطور انتظار دارید بچه ای یک ساله درکی از مسایل جنسی داشته باشه ؟

  • فاطمه   میگوید:

    سلام دختری دارم 2ساله زمان خواب خودشو به پتوش زیاد میماله میماله طوری که باعث نگرانی ما شد ما ماهواره نداریم فیلم فیلم عکس بد نگاه نمیکنیم حتی خانوادهامونم ماهواره ندارم ندارن زمانی که خوابش بیاد میخوابه ولی این کارو زمانی انجام میده که خوابش نمیبره بنظرتون چیکار کنم

    • مشاور   میگوید:

      با سلام
      در این سن کودکان کنجکاوی هایی را دارند و طبیعی است منتهی همیشه دیدن ماهواره سبب این مساله نیست برای مثال دیدن اتفاقی ارتباط پدر و مادر و یا مشکلات عاطفی و هیجانی کودک را به این سمت می کشد و این رفتار و احساس تخیله هیجانی برای او لذت بخش است منتهی برای بررسی بیشتر اگر بازهم نگرانی وجود دارد به روانشناس مراجعه کنید

      برای مشاوره حضوری و راهنمایی در این زمینه می توانید با شماره زیر تماس حاصل فرمایید:
      ۴۴۰۳۴۴۹۰–۰۲۱
      .

      موفق باشید

  • Anonymous   میگوید:

    من دختری دارم دوازده ساله که جدیداخیلی پرخاشگرشده وهمیشه فکرمیکنه مامانش اورادوست نداره ولی این طورنیست جدیداتوروی مامانش باصدای بلندحرف میزنه وحتی توهین خیلی زشت انجام میده که دیدن همچنین مسائلی برای ماسخته ونمیدونم چکارش کنم واین حس داره که ماهاخواهرکوچکتربیشتردوست داریم راهنمایی بفرمایید

    • مشاور   میگوید:

      با سلام
      دوست عزیز این سن سن نوجوانی است و بچه ها با بزرگتر ها دچار تعارض می شوند و فکر می کنند فقط خودشان درست می دانند و درست عمل می کنند و دیگران متوجه شرایط آنها نیستند .بهتر است در این دوران ارتباط صمیمی و دوستانه باشد و دوستان او نیز کنترل شوند البته نامحسوس
      و شرایط او را درک کنید چرا که خود فرد درگیری ذهنی بسیاری دارد و مدام شرایط را بررسی می کند و فکر اینده و هویت و همه این مسائل به یک باره هجوم می اورد .
      به هر حال دوره ای است گذرا منتهی برخورد شما مهم است و البته جای نگرانی نیست .
      موفق باشید

  • سمیرا   میگوید:

    با سلام
    پسرم یه سال و 2ماهه موقع ای که چیزی میخواد یا کاری رو نمیتونه انجام بده جیغ میزنه ما باید چه عکس العملی نشون بدیم؟
    ایا این لجبازیه

    • مشاور   میگوید:

      با سلام
      جيغ زدن کودکان اغلب ابزاري است براي رسيدن به خواسته هايشان، گاهي نيز شيوه بيان خود و شيوه ارتباطي است و گاهي اين دو حالت با هم در مي آميزد. بر اساس وضعيت رشد و سن کودک، جيغ زدن مي تواند طبيعي و غير طبيعي باشد. برخورد والدين و اطرافيان با اين پديده در شکل گيري رفتار هاي ارتباطي و ويژگي هاي شخصيتي کودک تعيين کننده است و برخورد نامناسب والدين وضعيت دشواري را مي آفريند. رعايت نکات ذيل در برخورد مناسب با اين مشکل مناسب است:
      1.وضعيت رشدي کودک خود را در نظر بگيريد/ تا قبل از 18ماهگي به طور طبيعي آواها، گريه و جيغ شيوه اي براي بيان خود و برقراري ارتباط و جلب توجه ديگران است. جيغ زدن در اين مرحله با شدت و دفعات معمولي، امري طبيعي است. اين نوع رفتار ها در مرحله پيش زباني طبيعي بوده و به مرور زمان کم مي شود. اگر والدين صبور باشند و با شوخي يا جدي، جيغ زدن ها را تقويت نکنند اين دوره با کمي دشواري سپري مي شود اما اگر به صورت افراطي به کودک بي توجه باشند و يا به جيغ زدن کودک حساس بوده و واکنش هاي افراطي نشان دهند اين مرحله طولاني مي شود و گاهي در مراحل بعدي که کودک توانايي بيان کلامي پيدا مي کند جيغ زدن را وسيله اي براي جلب توجه و بيان خود قرار مي دهد.
      2.رفتار جيغ زدن را تحليل کنيد/ از آن جا که کودک توانايي اوليه بيان خواسته خود از طريق ايما و اشاره و به کار بردن جملات ابتدايي را ندارد ممکن است جيغ زدن، ابزار کودک براي تحميل خواسته هاي خود به ديگران باشد و براي برخورد مناسب با آن بايد ديد کودک در چه زمان هايي، به چه دليلي، به چه اندازه و چگونه از اين رفتار استفاده مي کند و به ويژه مشخص شود در هنگام و در پايان جيغ زدن واکنش ديگران به اين رفتار کودک چيست؟ براي شناخت بيشتر رفتار کودک مي توانيد رفتار او را مشاهده و ثبت نماييد. اگر در طي 10روز اين کار را پيگيري کنيد مطالب زيادي از رفتار کودک و واکنش اطرافيان کشف مي کنيد که به درک عميق تر اين وضعيت کمک بسياري مي کند.
      3.مهارت هاي ارتباطي خود و کودکانتان را افزايش دهيد/ هرچقدر ارتباط والدين با کودک غني تر و کودک در بيان خواسته خود ماهرتر شود، رفتار هايي نظير جيغ زدن کم مي شود. تا مي توانيد ارتباط خود را با کودک تقويت کنيد. مهارت هاي بازي کردن و سرگرم کردن کودک را در خود افزايش دهيد. به کودک ياد بدهيد با اشاره يا بيان کلمه هاي ساده، خواسته خود را مطرح کند.
      4.جيغ زدن را در کودک تقويت نکنيد/ يکي از مهم ترين عوامل پرخاش و جيغ کودکان، آن است که والدين پس از جيغ زدن و سر و صدا راه انداختن در مقابل خواسته کودک تسليم مي شوند. جيغ زدن کودک با رسيدن به خواسته اش و يا با تغيير وضعيت به نفع او پايان مي يابد و کودک ياد مي گيرد هرچه بيشتر جيغ بزند مزايا و امتياز هاي بيشتري به دست مي آورد
      5. به خواسته هاي معقول و مناسب کودکتان اهميت دهيد/ همه افراد نيازمند توجه مثبت اطرافيان هستند به ويژه کودکان در سنين زير 5 سال نياز بيشتري دارند و توجه به کودکان و رسيدگي به خواسته هاي به جا و نيازهاي ضروري آن ها يکي از وظايف اصلي والدين است. هرچند ايستادگي همراه آرامش در مقابل خواسته هاي غير لازم و نابجاي کودکان لازم است اما ضروري تر آن است که والدين، توجه خاصي به خواسته هاي کودک بکنند و نيازهاي اصلي او را با مهرباني و گشاده رويي و بدون منت برآورده سازند تا کودک ضمن احساس امنيت، محبت والدين را درک نمايد.
      6.رفتارهاي اتفاقي کودک را ناديده بگيريد/ برخي از بدرفتاري ها و جيغ زدن هاي کودک از سر بي حوصلگي، خستگي و يا اتفاقي است. در اين شرايط، صبور باشيد و جيغ او را ناديده بگيريد. جيغ زدن باعث تحليل انري کودک مي شود و تارهاي صوتي و ديافراگم کودک را دچار خستگي مي نمايد، بنابراين کودک نمي تواند به مدت طولاني آن را ادامه دهد.
      7.به کودک پيام ها و هويت منفي ندهيد/ گاهي والدين و اطرافيان، آگاهانه و يا اغلب، ناآگاهانه به کودک هويت منفي مي دهند، اسم ها، خطاب ها و عبارت هايي به کار مي برند: نظير “جيغ جيغو”، “مگه بلندگو قورت دادي”، “از دستت خسته شديم”و .. .اين عبارت ها، پيام هايي منفي اند که به حل مسئله کمک نمي کنند و رفتار نامناسب کودک را به ويژگي شخصيتي تبديل مي نمايند.
      8.به رفتارهاي مثبت کودک توجه کنيد/ به جاي تمرکز بر جيغ زدن و رفتار نامناسب کودک، به ديگر رفتارهاي مثبت او را به ويژه هنگامي که آرام است يا با آرامش بازي مي کند و خواسته هاي خود را صحيح مطرح مي کند، توجه کنيد. هرچقدر بيشتر به رفتارهاي مثبت و ارتباط هاي آرام او توجه کنيد، رفتارهاي منفي او ضعيف تر و کاهش مي يابد. يکي از واکنش هاي مخرب والدين در مقابل جيغ فرزند، فرياد زدن و آرام کردن او با صداي بلند است و يا در حالي که خود والدين با فرياد و صداي بلند با کودک صحبت مي کنند يا او را تهديد و تنبيه مي کنند، انتظار دارند کودک آرام باشد.

      موفق باشید

  • م.ا   میگوید:

    سلام

    دوتا پسر دارم هشت ساله و3.5 سال .بعضي اوقات با هم بازي ميكنند وخيلي اوقات هم دعوا ميكنند وبرادر بزرگتر ،كوچكترو ميزنه وپرخاشگري ميكنه براي رابطه بهترچه بايد كردچون خيلي برام مهمه كه در اينده روابط خوبي داشته باشند

    • مشاور   میگوید:

      با سلام
      اگر برای هر یک از فرزندان زمانی مناسب صرف کنیم و شنونده اظهارات و احساسات آنها باشیم ، احساس آنها درباره توجه ما به آنها بدون خدشه می ماند و مطمئن هستند که برای والدین خود اهمیت دارند. با دقت وهوشیاری مداخله کنید یا حداقل پس از 5 دقیقه ی اول درصحنه حاضر شوید. حضور به موقع شما درصحنه درگیری ، کمک می کند تا بتوانید به مسئله پی ببرید و مانع عصبانیت فرزندان و صدمه زدن یا اهانت کردن آنها به هم بشوید. پیش از شروع و ادامه یافتن درگیری ، راحت تر می توان اضطراب و ناراحتی موجود را برطرف ساخت. اگر نتوانستید به موقع حاضر شوید از فرزندانتان عذرخواهی کنید : ” متأسفم از این که نتوانستم به موقع حاضر شوم و از بروز حوادث ناراحت کننده جلوگیری کنم . به من بگویید چه اتفاقی افتاده است ؟”

      فرزندان ما پس از درگیری می توانند به راحتی رفتاری دوستانه با یکدیگر داشته باشند، البته درصورتیکه مورد سرزنش قرا رنگیرند. اگر والدین بتوانند درخانواده به طور منصفانه رفتار کنند و مسئولیتها را برعهده بگیرند، فرزندان میتوانند احساسات درونی خود را بهتر ابراز کنند و از آسیب دیدگی های روحی در امان بمانند. به آرامی و نرمی با آنها گفت و گو کنید. به نوبت از هر یک از آنها بپرسید که چه اتفاقی افتاده و به سخنان هردو با دقت گوش دهید. بیان کردن احساسات درونی مهمترین بخش درگیری است. به آنها فرصت کافی بدهید؛ زیرا برقراری پیوند دوباره نیاز به زمان کافی دارد. در برخی موارد، یکی از کودکان به دیگری ضربه وارد کرده و فرار میکند. در اینگونه موارد، واکنشهای خود را تغییر دهید؛ بطور مثال بار اول وقت بیشتری با کودک آسیب دیده یا مجروح صرف کنید و سپس به سوی فرد دیگر بروید. بار دوم فقط به کودک آسیب دیده توجه کنید. هر دو کودک به کمک شما نیازمندند. کودکی که ضربه را وارد کرده احساس پشیمانی میکند، او فرد بی مسئولیتی نیست بلکه نتوانسته احساس خود را بیان کند و کنترل خود را ازدست داده است.

      اغلب کودکان یکدیگر را دوست دارند و به طور طبیعی به سوی هم کشیده می شوند. اگر والدین به موضوع هایی که دوست

  • آروین   میگوید:

    سلام من 12 سالمه اما فکر میکنم یه کم بیشتر از سنم میفهمم.مامان و بابام زیاد بحث میکنند اما کارشون به زدن همدیگر نرسیده.منم یک بچه ی احساسی هستم خیلی خیلی احساسی.از دعوا بین پدر مادرم متنفرم.هیچوقت به مامان بابام نمیگم منو ببرید مشاوره.من همیشه فکر میکنم که آخر دعواها طلاق است . خیلی گریه میکنم.همیشه من اونارو آشتی میدم یا از قهرشون جلو گیری میکنم. اما به من میگن به تو ربطی نداره خیلی از طلاق میترسم خیلی نگرانم چه کار کنم؟من هیچوقت جلوی آن ها گریه نمیکنم.

    • مشاور   میگوید:

      با سلام
      بهتر است اگر در مدرسه مشاور دارید با او صحبت کنید و
      بدونید که درسته رفتارهای پدر و مادر
      باعث ازار روحی شما میشه و درگیری ذهنی ایجاد می کند ولی بهتر است در فامیل فرد که بهش اطمینان دارید واسطه باشه تا پدر و مادر شما به صورت حضوری مراجعه کنند و تا اونها مشکلاتشون درست بررسی و حل نشه فرض اینکه شما خودتون مراجعه کنید کفایت نمی کنه و آسیب اون محیط شما رو تهدید میکنه
      موفق باشید

  • یسنا   میگوید:

    دختری دارم هشت ساله.ک تقریبا از سه سالگی خودشو میمالید ب پتو یا بالشت..و با پرت کردن حواسش سعی میکردیم که از این حالت بیرون بیاد..ولی باز هم ادامه میده تقریبا ماهی دوبار..خواهشا ی راهنمایی یا دکتر مجرب معرفی کنید

    • مشاور   میگوید:

      با سلام

      امکان اینکه کودک شما دچار خود ارضایی شده باشد هست ولی
      برای کودکان به مفهوم ارضای بزرگسالان مطرح نمی شود .شرایط استرس زا و مسائل روحی باعث می شود با این کار ارامش خاطر کسب کنند.
      البته دیدن صحنه ارتباط جنسی والدین و دیدن فیلم های ماهواره ممکن است موثر باشد و حتی داشتن دوست و فردی که در این سن یا بزرگتر کودک را مجبور به نمایشگری الت تناسلی کرده باشد اهمیت دارد
      به هر حال
      باید با روانشناس به صورت حضوری صحبت شود .

      در این مورد میتونید با متخصصین کانون مشاوران ایران، مشاوره تلفنی/تخصصی داشته باشید
      ۰۲۱-۲۲۶۸۹۵۵۸
      موفق باشید

  • م   میگوید:

    با درود
    پسرم 4 سال و هفت ماه دارد . حدود 6- 7 ماهی است که عادت کرده مرتب دست به آلت تناسلیش میزند از هر طریقی سعی می کنیم که فراموش کند نمی شود مدتی شلوار های جین بسیار محکم به تنش می کردیم که البته از شدت عادتش کاست ولی ادامه ندادیم زیرا اصلا با آنها راحت نبود. خیلی جالبه که گاهی الفاظ محبت آمیز و بامزه ای به آن می گوید . در مهد کودک هم چند بار که با خمیر مجسمه مجسمه ای ساخته و یا نقاشی ای می کشید آلت تناسلی آنها را هم می کشید.
    از 4 ماه پیش من (مادرش) در شهر دیگری دانشجو شده ام و معمولا 3 روز در هفته را نبودم و گاهی هم این غیبت به یک هفته میرسیده و در این مدت نزد پدرش بوده است. پسرم به شدت به من وابسته است و با پدرش کمتر صمیمی هست ولی خب بالاجبار با این رفت و آمد من کنار آمده است و از طرفی اوایل حس می کردم چون من نبودم بیشتر دست به آلتش میزد.
    در کل حدود 6 ماه بعد از آنکه پسرم را در 1 سال 10 ماهگی از شیر گرفتم عادت کرده که دست به سینه های من میزند و بیشتر این عمل را زمانی که می خواهد بخوابد انجام می دهد ( لباس خواب می پوشم و دسترسی به آنها برایش آسان است.) نزد خودمان می خوابد. هنوز هم مثل زمانی که شیر میخورد دوستشان دارد.
    و مشکل آخرش اینکه چند بار دیدیم که با بچه های فامیل هم سن و سالش کارهای ناشایستی می کردند، مثلا یکبار با دختر عمه اش شلوارهایشان را درآورده بودند و در اشپزخانه خانه پدربرزگشان خودشان را می شستند و یکبار دیگر با پسر عمویش شلوارشان رو در آورده بودند و آلتهایشان را به هم میزدند . و این موارد در حالی است که پسرم به هیچ عنوان حتی شلوارش را جلو هیچ بچه یا بزرگی عوض نمی کند و می گوید زشت است ! نمی دانم چرا این اعمال را انجام داده در حالیکه اینقدر در این مورد شرمی است . نمی دانم دلیل این رفتارها چیست؟؟ و چگونه باید برخورد کنم؟؟ تند برخورد کنم ؟؟ چگونه نصیحتش کنم و به او چه بگویم؟؟؟
    خواهش می کنم کمکم کنید.

    • مشاور   میگوید:

      با سلام

      عادت دست زدن به آلت تناسلی در کودکان
      کودکان در هر سنی ممکن است به اعضای تناسلی خود دست بزنند یا با آن بازی کنند این عمل را ممکن است کودک حتی در سن پنج یا شش ماهگیانجام دهد. بدین ترتیب که کودک در حالی که به پشت خوابیده است دو ران خود را به هم نزدیک می کند و با حرکات منظم و ریتمیک لگن خود را بالا و پایین می برد یا کودک در حالی که به شکم خوابیده است و زانوها و دست هایش روی زمین قرار دارد با حرکاتی منظم و ریتمیک خود را به جلو و عقب می برد.
      کودک در سن یک سالگی ممکن است هنگامی که در بغل مادر است با حرکت دادن ناحیه ی کفل خود دائما دستگاه تناسلی خود را به سینه و شکم مادر بمالد و این کار را در اکثر مواقعی که در بغل مادر انجام دهد. کودک در سن دو سالگی ممکن است دستگاه تناسلی خود را به طور مکرر به دسته ی میز یا صندلی و یا به لبه ی دیوار بمالد.
      هنگامیکه کودک چنین عملی را انجام می دهد صورت او برافروخته و قرمز رنگ می شود و عرق سردی به پیشانی او می نشیند و به یک نقطه خیره می شود. بعضی از مواقع صورت کودک پریده و بی رنگ می شود و به عمل خود ادامه می دهد.
      کودک این عمل را ابتدا بدون پروا به راحتی جلوی پدر و مادر و حتی دیگران انجام می دهد ولی اگر آنان او را سرزنش کردند ، کودک به محل خلوتی می رود و در گوشه ای دور از چشم دیگران چنین عملی را انجام می دهد.
      چرا کودک چنین کاری را انجام می دهد؟
      در بعضی از مواقع دست زدن مکرر و زیاد از حدِّ مادر به دستگاه تناسلی کودک و یا شستشوهای متعدد ، سبب می شود که کودک یاد بگیرد که به دستگاه تناسلی خود دست بزند و یا آن را مالش دهد و یا از کودکان دیگر تقلید کند.
      اگر زندگی روزمره ی کودک یکنواخت و خسته کننده باشد و کودک سرگرمی و دلخوشی نداشته باشد و رابطه ی او هم با کودکان و افراد دیگر خانوادهمطابق میل و دلخواه نباشد ، کودک خسته و بی حوصله و دلتنگ می گردد و به این عمل متوسل می شود تا به خود آرامش و تسلی دهد.
      5- بعضی از مواقع کودک به طور اتفاقی یک مرتبه به دستگاه تناسلی خود دست می زند و مادر او را از این عمل منع می کند و کودک برای جلب توجه مادر و دیگران به این کار ادامه می دهد.

      Setup Timeout Error: Setup took longer than 30 seconds to complete.

      پدر و مادر مخصوصا مادر با دیدن کودک که چنین عملی را در گوشه ای انجام می دهد ، ابتدا وحشت زده می شوند و نگرانی عمیق به او دست می دهد و تصور می کند که کودک ، عمل جنسی غیرمعقول انجام می دهد و دچار انحراف جنسی شده است و از این می ترسد که این عمل تا هنگام بلوغ و دوران زناشویی او نیز ادامه یابد .
      بنابراین بعضی از مادران در همان موقع مانع از انجام دادن این عمل کودک می شوند و او را کتک می زنند و یا تهدید به بیرون کردن از خانه می کنند. بعضی از مادران به کودک می گویند : (( اگر این کار را انجام دهی آلت تناسلی ات قطع میشه)).
      بعضی از مادران در کمین کودک می نشینند و موقعی که او در گوشه ای مشغول چنین عملی می شود یقه اش را می گیرند و او را سرزنش می کنند . بعضی دیگر این عمل کودک را در جلو کودک به افراد فامیل و یا همسایگان یا همسالانش می گویند و تصور میکنند که کودک خجالت زده خواهد شد و دیگر این عمل را انجام نخواهد داد.
      اکثر این واکنش های پدر و مادر صحیح و منطقی نبوده و اشتباه است. پدر و مادر اگر متوجه شدند که کودکشان چنین عملی را انجام می دهد نباید نگران شوند زیرا کودک دچار انحراف جنسی نیست یا از نظر جنسی کمبود و نقصانی ندارد و یا دچار بیماری های عصبی نیست این عمل کوک به نظر بعضی از متخصصین شبیه مکیدن شست و انگشت است و کودک برای ارضاء آرامش خود چنین عملی را انجام میدهد.
      این عمل کودک موقتی است و ادامه نخواهد یافت ولی رفتار غیر صحیح پدر و مادر ممکن است سبب شود که عمل کودک ادامه یابد. موقعی که پدر و مادر می بیند که کودک این عمل را انجام میدهد باید به آن اهمیت ندهند و توجهی نکنند و هیچ واکنش غیرمعمولی نیز از خود نشان ندهند.
      پدر و مادر نباید کودک را سرزنش یا تهدید کنند و نباید حتی کلمه ای درباره ی آن به او بگویند زیرا کودک معصوم نمیداند که این عمل او از نظر اجتماعی و فرهنگی پسندیده نبوده و زشت است ولی کودک اگر درک کرد که عمل او مورد توجه پدر و مادر است به عمل خود ادامه خواهد داد.
      اگر علتی از قبیل تورم و خارش در ناحیه ی دستگاه تناسلی کودک وجود دارد و یا کودک دچار انگل کرمک می باشد باید به وسیله ی پزشک معاینه شود و درمان گردد. پدر و مادر باید سعی کنند محیط کودک محیطی گرم و توأم با مهر و محبت بوده و کودک کاملا سرگرم باشد.
      پدر و مادر باید سعی کنند زمانی را که کودک به این عمل مبادرت میکند (( حداقل آن زمان )) زمانی دلخواه کودک بوده و کودک در آن زمان کاملا سرگرم باشد زیرا اگر کودک تنها شد و کاری نداشت که انجام دهد شروع به این عمل خواهد کرد. بعضی از کودکان این عمل را قبل از خوابیدن انجام میدهند یعنی موقعی که کودک از مادر جدا شده و تشویش و هیجان حدا شدن به او دست می دهد وچنین عملی را انجام می دهد.
      در چنین مواردی مادر میتواند هنگام خوابیدن کودک مدتی نزد او بنشیند و دست های او را در دست خود بگیرد تا کودک به خواب برود. اگر نوزاد دیگری مدتی است به خانواده اضافه شده است و همه ی محبت ها و توجه ها که قبلا از آن ِ این کودک بوده قطع شده و مادر تمام وقتش را به پرستاری و تغذیه ی کودک دیگر اختصاص داده است باید مهر و محبت و توجهش را به وی برگرداند تا کوک احساس اعتماد و آرامش قبلی خود را دو مرتبه به دست آورد و این عمل را که برای تسلی بخشیدن خود انجام می دهد متوقف و فراموش کند.
      موفق باشید

    • راهنما   میگوید:

      رفتارهای مشخص دخترانه و پسرانه در سن 5-4 سالگی تثبیت و بعد از آن ، این رفتارهای کلیشه ای ادامه می یابد . تغییر در رفتارهای جنسی و نقش جنسیتی در کودکان باید از جهت اختلال در روند شکل گیری هویت جنسی مورد بررسی قرار گیرد .

      ارتباطات جنسیتی ، الگو های خاصی نسبت به کودک دارند . در دوران شیرخوارگی ممکن است بچه ها اقدام به دستکاری ناحیه تناسلی خود کنند . دستکاری ناحیه تناسلی فعالیتی طبیعی در کودکان است ، که بویژه در سنین 19-15 ماهگی در کودکان ظاهر می شود و قسمتی از کنجکاوی کلی کودکان نسبت به بدن خودشان است . بین سنین 5- 2 سالگی نیز افزایش بارزی در کنجکاوی به ناحیه تناسلی و بازی های جنسی و تمایل به هم جنسان دیده می شود . این فعالیت ها با احساسات لذت بخش حاصله تقویت می شوند .

      در دید کلی ، یادگیری جنسی از طریق تعامل والد – فرزند شامل برآورد نیازهای شیرخوار ، در آغوش کشیدن و تقویت و تنبیه فعالیت های مرتبط با جنس صورت می گیرد . در آغوش کشیدن و تماس فیزیکی مناسب موجب ایجاد امنیت هیجانی و حس مثبت در شیرخواران نسبت به بدنشان شده و با ایجاد تصویر مناسبی از بدن خود ، در شکل گیری آتی عزت نفس جنسی سودمند خواهد بود . تصویر بدنی مناسب از خود از طریق کسب مهارت در فعالیت های جسمی اولیه و رویکرد مثبت والدین نسبت به تکالیفی هم چون آموزش آداب توالت حاصل می شود . در جریان این روند رشدی روانی جسمی ، کودک از راه تقلید ، پاداش و اجبار رفتارهائی را می پذیرد که فرهنگ پیرامون ، آنها را مناسب با نقش جنسیتی او تعیین کرده است . در طی این دوره کودک در مورد اندام جنسی خود کنجکاوی می کند . در این مرحله است که کودک آلت جنسی خود را کشف می کند . درست همانگونه که سایر قسمت های بدن خود را کشف می کند . اگر این کنجکاوی طبیعی تلقی شود و با آن با صداقت و مناسب با سن کودک برخورد شود ، کودک شگفتی دنیا را پذیرفته و در نقشی که دارد احساس رضایت خواهد کرد
      کنجکاوی کودکان بصورت سؤالات متعدد در این دوره بیان می شود و نحوه پاسخ به این سؤالات و امتناع کودکان قابل تأمل است . این کنجکاوی ها علاوه بر پرسش سؤالات ممکن است به صورت برهنگی و در آوردن لباس ها ، بازی با دوستان ، بازی با ناحیه تناسلی خود و خود ارضائی بروز کنند . جهت اداره مناسب این روند رشدی توجه به موارد زیر کمک کننده خواهد بود .

      رفتار های روانی جنسی کودکان خود را با مسائل بزرگسالان مورد مقایسه قرار ندهید . هرگز در مورد این رفتارها شتاب زده قضاوت نکنید و در مورد علت انجام این رفتارها تأمل کنید .

      در مورد الگوهای رفتاری خود و پیام های در یافتی از تلویزیون در رابطه با موارد مرتبط با مسائل جنسی از جمله طرز لباس پوشیدن ، شوخی ها و ارتباطات تجدید نظر کرده و سعی در تعدیل این الگوها نسبت به سن کودک تان داشته باشید . بچه های کوچک زیاد تقلید می کنند و هر آنچه که از سوی بزرگترها می بینند ، انجام می دهند ، حتی اگر پی به اهمیت آنچه که تقلید می کنند ، نبرده باشند .

      به فرزندان خود بویژه با بزرگ تر شدن آن ها بیاموزید که شما پدر و مادری هستید که بتوانند از شما سؤال کنند . یعنی پدر و مادری که حتی به ناراحت کننده ترین سؤالات به گونه ای پاسخ می دهید که راه برقراری ارتباط نزدیک تر و با احترام را باز نگه می دارد . زیرا در غیر این صورت کودکان منابع دیگری برای ارضاء نیازهای اطلاعاتی و کنجکاوی های خود جستجو خواهند کرد . طوری با کودکتان رفتار کنید که همیشه شما را در کنار خود احساس کنند .

      در مورد سؤالات و رفتارهای جنسیتی هیچ گاه به تنبیه متوسل نشوید و از تحقیر و سرزنش کودکتان خودداری کنید . زیرا این کار نتیجه ای معکوس خواهد داشت و منجر به پنهان کاری و احساس گناه و خجالت افراطی می گردد . اگر موضوعات جنسی تابو شمرده شده و پرسش های کودک با خشونت رد شود ، شرم و ناراحتی زیاده از حد در کودک ایجاد شده و موجب تداخل در شکل گیری عزت نفس جنسی آتی وی می شود .

      پاسخ سؤالات را به آینده واگذار نکنید و به کودکان خود پیام های گیج کننده و مبهم ندهید . خجالت خود را در این زمینه کنترل کنید و دچار اضطراب و تشویش نشوید . « هر وقت بزرگ شدی خودت می فهمی » ، « این مسائل مربوط به بزرگترهاست » ، « این حرف ها زشت هستند » ، « اگر از این حرف ها بزنی دهانت زخم می شود » ، پاسخ هائی هستند که به هیچ وجه کمکی به کودک نمی کنند .

      · برخورد شدید و توأم با عصبانیت به سؤالات رفتارهای جنسی کودکان خود نداشته باشید . به جای برخورد خصمانه و پرخاشگرانه در این موارد ، ضمن حفظ آرامش خود ، به بچه ها بیاموزید چه کاری مناسب است و چه کاری نامناسب و این که چگونه با بخش های خصوصی بدن خود و دیگران برخورد مناسبی داشته باشد ، این قبیل واکنش ها در رفع کنجکاوی کودکان نه تنها مؤثر نبوده بلکه منجر به عواقب نامناسب از جمله پنهان کاری ، شرم افراطی ، اعتماد به نفس پائین ، اشکال در روابط جنسی آتی خواهد شد

      · در برخورد با رفتارهای جنسی نامناسب کودکان از جمله بازی ها ، ضمن بررسی علت انجام این گونه رفتارها ، نادرست بودن آنها را به صورت ساده و روشن توضیح دهید . از توجه افراطی و گوشزد کردن مکرر خودداری نمائید . محدوده ها و مرزها را با کلماتی ساده توضیح دهید . حریم خصوصی افراد و بخش های خصوصی بدن را برای کودکان شرح دهید .

      · در صورتی که کودک شما به ناحیه تناسلی خود دست می زند ، بعد از بررسی سایر علل از جمله ناراحتی های جسمی مثل خارش و …. ، بر نادرست بودن این عمل تأ کید کنید . توجه او را به فعالیت های دیگری جلب کنید و از یادآوری مکرر موضوع خودداری کنید . تکنیک بی اعتنائی نیز ممکن است در پایان بخشیدن به این موضوع در کودکان کم سن تر مفید باشد . اگر این مورد در هنگام خواب پیش آید با خواندن کتاب و پرت کردن حواس و تغییر برنامه خواب می توانید این عادت را کاهش دهید .

      · در صورت درآوردن لباسها ، با تأکید بر نادرست بودن بازی بدون لباس ، به آن ها کمک کنید تا لباس خود را بپوشند و در صورت تکرار ، در زمان بازی مراقبشان باشید .

      · در موارد طرح سؤالات از طرف کودکان ، به هر یک از سؤالات فرزندتان به طور خلاصه پاسخ دهید اطلاعات بیش از اندازه و توضیحات اضافی به فرزندتان ندهید .

      - اجازه دهید سؤالات و علایق فرزندتان سمت و سوی بحث را تعیین کند .

      - از برداشت و مفاهیم ذهنی فرزند خود در مورد سؤالاتی که طرح می کنند مطلع شوید .

      - پاسخ هایی مستقیم با عباراتی دقیق ، اما ساده با توجه به سن کودک خود بدهید .

      - از طرح پاسخ های مبهم و نادرست خودداری کنید .

      - در هنگام صحبت با کودک خود کلمات قلمبه ، سلمبه استفاده نکنید .

      · از بر چسب زدن به فعالیت های جنسی طبیعی کودک خودداری کنید . ذکر عباراتی چون « کثیف است » ، « دست تو پاک نخواهد شد » ، سخت گرفتن در آداب توالت ، موجب شکل گرفتن رفتار های وسواسی و اضطرابی در نزد بچه ها می گردد . استفاده از اسامی متعدد و شوخی های مختلف در مورد رفتارهای جنسی طبیعی کودکان و ناحیه تناسلی موجب عدم آشنائی کودک با رعایت حدود و قوانین گردیده و تکرار شوخی ها و گفته ها ی بزرگسالان موجب برخورد متناقض با وی می شود که برای کودک قابل فهم نیست .

      دانش جنسی کودکان در سنین مختلف

      درباره‌ی مسائل جنسی کودکان در هر سنی تا چه میزان باید اطلاعات داشته باشند. به خاطر داشته باشید بهترین آموزگار برای کودکان والدین می‌باشند.

      پاسخ به سوال کودک: «نوزاد از کجا می‌آید؟»
      زمانی که کودک، اولین نوزاد تازه متولد شده را می‌بیند، این سوال برایش به وجود می‌آید که نوزاد از کجا می‌آید؟ و مثل همه‌ی سوال‌هایی که از والدین می‌پرسد، جواب این سوال را نیز از آنها می‌‌خواهد. برای آنکه بدانیم چگونه به این سوال کودک پاسخ دهیم، باید بدانیم که:
      مراحل درک کودک از تولد بدین صورت است:

      «کودک سه ساله ،
      این جواب راکه نوزاد در شکم مادر رشد می‌کند را نمی‌تواند قبول کند. او گمان می‌کند همان‌طور که از خواربار فروشی می‌توان هر چیزی را خرید، بچّه را هم از بیمارستان خریده‌اند.

      کودک چهار ساله،
      خرید بچّه را، از بیمارستان قبول ندارد، ولی رشد کودک در شکم مادر را می‌پذیرد و تصور می‌کند بچّه از ناف مادر زائیده می‌شود.

      کودک پنج ساله،
      بیشتر علاقمند است خود صاحب بچِّه شود، و این را در بازی‌های آنها می‌توان مشاهده کرد.

      کودک شش ساله،
      علاقه شدیدی به مبدأ پیدایش بچه، بارداری و تولد پیدا می‌کند و تصور می‌کند بچّه در اثر ازدواج پدر و مادر و به خواست خداوند به‌وجود می‌آید و در شکم مادر به شکل تخم است.

      کودک هفت ساله،
      علاقه شدیدی به داشتن نوزادی جدید در خانواده دارد تا فرایند رشد کودک، در مادر را درک ‌کند.»(2)
      باید بدانیم اگر به کودک چهارساله بگوییم “نوزاد در بدن مادر رشد می‌کند ” ، مطابق سن و درکش این را می‌پذیرد همان اندازه دانش، برای سن او کافی است.

      «هرگز نباید، در برابر سوال کودک، از چگونگی تولد، به او دروغ بگوئید. اگر هم نمی‌خواهید در آن لحظه پاسخی دهید، به او بگوئید بعداً صحبت خواهیم کرد. تجربه ما نشان می‌دهد که پاسخ درست ما به بچه‌ها، نه تنها انحراف ایجاد نمی‌کند، بلکه از آن‌ها پیشگیری می‌کند»(3)

      تا سن 5 سالگی
      بچّه‌ها باید:
      1- نام صحیح اعضای بدن از جمله اعضای تناسلی را بدانند.

      2- درک کنند که نوزادان از رحم مادر متولد می‌شوند.

      3- مفهوم فضای خصوصی را هنگام تعویض لباس و رفتن به توالت بدانند. به ویژه ضروری است کودکان 5 ساله تفاوت خصوصی و سری را بفهمند.

      4- بتواند به راحتی با والدین یا فرد بزرگسال قابل اعتماد دیگری، درباره جنسیت صحبت کنند.

      5- نسبت به هویت مذکر یا مونث خود عزت نفس داشته باشند.
      در این مورد میتونید با متخصصین کانون مشاوران ایران، مشاوره تلفنی/تخصصی داشته باشید

      021-22689558

سوالات شما: انصراف

کانال تلگرام

مرکز مشاوره قیطریه
۰۲۱-۲۲۶۸۹۵۵۸ خط ویژه

مرکز مشاوره شریعتی
۰۲۱-۸۸۴۲۲۴۹۵ خط ویژه

مرکز مشاوره سعادت آباد
۰۲۱-۲۲۳۵۴۲۸۲ خط ویژه