روانشناسی کودک و نوجوان

روانشناسی کودک و نوجوان

روانشناسی کودک و نوجوان از اهمیت زیادی برخوردار می باشد زیر این دوره ، یکی از دوره های

پر اهمیت در زندگی فرزند شما می باشد و نباید از مشکلاتی که در فرزندانتان وجود دارد و شما درک

درستی از آن ندارید آن را نادیده بگیرید.

مشاوره روانشناسی کودک و نوجوان

*آیا مشاوره روانشناسی کودک و نوجوان یک دغدغه برای شما به وجود آورده است؟

* از مهم بودن مشاوره روانشناسی کودک اطلاعاتی دارید؟

*آیا در رفتار با کودک و نوجوان دچار مشکل شده اید؟

کتابهای روانشناسی کودک و نوجوان

در اکثر کتابهای آموزش و مشاوره روانشناسی کودک مشاهده می کنیم که :

در مورد مرحله های رشد انسان مورد بحث قرار گرفته و خصوصیات رشد جسمی و روانی در هر سن را

بازگو کرده است.

روانشناسان و مشاوران کودک برای اینکه بتوانند در زمینه کودک و نوجوان مشاوره بدهند و در برطرف

کردن مشکلات توانایی داشته باشند باید در مراحله های رشد انسانی آگاهی داشته باشند.

به طور مثال :یک کودک سه ساله از لحاظ جسمی و شناختی چه ویژگی هایی دارد؟ با چه بحران ها و

آسیب هایی مواجه می شود؟ حتی با بازیهای های کودک آشنا می شوید؟

جایگاه روانشناسی کودک

روانشناسان کودک اهمیت جایگاه خود را از کودک به دست می آورند. روانشناسان کودک باید با بحث های

متفاوت روانشناسی کودک ، تربیت کودک و...… اطلاعات کافی داشته باشید  تا در کمک رساندن به والدین

توانایی داشته باشند.

روانشناسی نوجوان

دوره نوجوانی یکی دوره های حساس و پر اهمیت می باشد که دختران و پسران دلواپسی های ذهنی به

وجود می آورد ، و برای بعضی از والدین دوره ی دشواری می باشد زیرا که با تغییر فرزند خود روبرو

می شوند. گاهی اوقات در نوع رفتار با فرزند شان دچار شک و دو دل بودن می شوند.

این مسئله در دوران نوجوانی دختر و پسر چه ویژگی هایی دارد؟

از لحاظ جسمی جسمی ، اجتماعی و….… چه تحولاتی صورت می گیرد و رفتار مطلوب ، دلواپسی

ذهنی نوجوان می باشد.

 روانشناسی  دوران بلوغ نوجوان

در دوران بلوغ ، دختران و پسران در بدن خود تحولی در بدن خود مشاهده می کنند.

به ندرت می توان گفت سن بلوغ در دختران میان  ۱۰ تا ۱۲ سالگی و در پسران میان ۱۲ تا ۱۴ سالگی

آغاز می شود.

باید به این مسئله توجه کرد که بلوغ میان افراد متفاوت می باشد.

در بلوغ بیشتر تحول در جسم و روح صورت می گیرد. بلوغ علاوه بر تحولات رشد جسمی شامل بلوغ روانی ،

اجتماعی و فکری می شود، اما معمولا  بلوغ با رشد جسمی شروع می شود.

والدین باید اطلاعات کافی در اختیار فرزند خود قرار دهند و  این امر از اهمیت بالایی برخوردار است.

بعضی اوقات الزامیست که  از مشاوران و روانشناسان راهنمایی بگیرید.

 

 

امتیازدهی به مطلب:
1 ستاره2 ستاره3 ستاره4 ستاره5 ستاره (بدون رای)
Loading...

3 نظر جدید برای روانشناسی کودک و نوجوان

  • ناشناس   میگوید:

    سلام
    آیا روان شناسانی که بعنوان کودک شما معرفی می کنید مدرک دکتری روانشناسی کودک دارند یا مدرک آنها چیز دیگری است ولی در حوزه کودک تجربه یا سابقه علمی و تجربی دارند؟

    • مشاور   میگوید:

      با سلام
      خیر دوست عزیر الزاما اینگونه نیست و ما در ایران که دکتری این رشته را نداریم معدود افرادی ممکنه در کشورهای دیگر درس خوانده باشند و خب اکنون کار کودک را انجام دهند ولی اکثرا افرادی که با ارشد کودک هستند قطعا می توانند تجربه بهتری داشته باشند در کنار اینکه به صورت علمی هم می توانند موفق عمل کنند ..و اکثرا از رشته های عمومی و بالینی کار کودک را هم انجام می دهند که می تواند حاصل مطالعه فردی و تجارب خود افراد در این زمینه باشد که موفق هم عمل می کنند
      البته افرادی که در مراکز اختصاصی کودک کار کردند بسیار موفق تر عمل خواهند کرد .در هر صورت در این زمینه افراد می توانند ازرایش های مختلف باشتد موفق باشید
      در این مورد میتونید با متخصصین کانون مشاوران ایران، مشاوره تلفنی/تخصصی داشته باشید
      ۹۸۲۱۲۲۳۵۴۳۰۴
      موفق باشید

    • مشاور   میگوید:

      پژوهش و فعالیت روانشناسی بالینی کودک بر درک و فهم، پیشگیری، تشخیص و درمان مشکلات روانشناختی، هیجانی، شناختی، رشدی، رفتاری و خانوادگی کودکان متمرکز است.

      اهمیت ویژه­‌ی حرفه­‌ی روانشناسان بالینی کودک و نوجوان، درک و فهم دقیق نیازهای روانشناختی اساسی کودکان و نوجوانان و نیز درک این موضوع است که خانواده و دیگر بافت‌­های اجتماعی بر سازگاری هیجانی-اجتماعی، رشد شناختی، سازگاری رفتاری و بهداشت روانی کودکان و نوجوانان چگونه تاثیر می­‌گذارند. در روانشناسی بالینی کودک و نوجوان تاکید اصلی بر انجام پژوهش­‌های تجربی قوی و رشد ارزیابی و درمان­ مبتنی بر شواهد است.

      روانشناسی طلب اطفال و روانشناسی بالینی کودک
      فعالیت متداول در روانشناسی بالینی کودک کار روی کودکان و نوجوانانی بوده است که نشانه‌های آسیب روانی داشته‌اند؛ اما روانشناسی طب اطفال (یا روانشناسی سلامتی کودک) عبارت است از کاربرد اصول روانشناسی بالینی کودک در مراکز پزشکی مثلاً در بیمارستان‌ها، درمانگاه‌های رشد یا مراکزی که اقدامات پزشکی گروهی انجام می‌دهند.

      روان‌شناسان طب اطفال غالباً قبل از ایجاد آسیب روانی (یا حداقل در شروع اختلال) مبادرت به مداخله می‌کنند و غالباً ارجاع دهندگان کودکان به آن‌ها، پزشکان اطفال هستند. به طور مشخص روانشناسی طب اطفال را این‌گونه تعریف کرده‌اند: تحقیقات و اقداماتی که معطوف به موضوعات مرتبط با سلامت روانی و جسمی کودکان هستند.

      این دو تخصص یعنی روانشناسی بالینی کودک و روانشناسی طب اطفال وجوه متمایزی نیز دارند. اولاً متخصصان روانشناسی طب اطفال جهت‌گیری رفتاری دارند و مداخلات کوتاه‌مدت و فوری را ترجیح می‌دهند. درحالی‌که روان‌شناسی بالینی کودک در جهت‌گیری‌های خود متنوع‌تر عمل می‌کند (گرایش‌های روان‌پویشی و خانوادگی / نظام‌ها در بین روان‌شناسان بالینی کودک بیشتر است).

      ثانیاً روان‌شناسان طب اطفال در تحصیلات، تحقیقات و خدمات خویش بر مشکلات طبی و زیست‌شناختی تأکید بیشتری دارند. ویژگی ممیزه آن‌ها، علاقه‌مندی‌شان به روانشناسی سلامت و طب رفتاری و مشورت با پزشکان متخصص اطفال است. ولی روان‌شناسان بالینی کودک در حیطه روانشناسی بالینی کودک بیشتری بر سنجش، فرایندهای رشدی و خانواده‌درمانی تأکید دارند.

      فعالیت‌های اصلی

      برای ساده شدن بحث، فعالیت‌های مزبور روانشناسی بالینی کودک را تحت عناوین سنجش، مداخله، پیشگیری و مشورت بررسی خواهیم کرد؛ اما ابتدا بهتر است برخی معضلات مشترک در این فعالیت‌ها را مطرح کنیم.

      معضلات عمومی

      همه‌گیری‌شناسی. باید بدانیم در گروه‌های سنی و طبقات مختلف جمعیت چه مشکلاتی متداول هستند. برای مثل، مشکلات تغذیه‌ای و خواب در بین کودکان ۲ تا ۱ ساله خیلی شایع هستند. بیش‌فعالی و اختلالات سلوک در پسرها بیش از دخترها رواج دارند.

      وضعیت. رفتار غالباً مختص به وضعیت است. یک کودک ممکن است در خانه آرام و گوشه‌گیر باشد ولی در بین دوستانش این‌گونه رفتار نکند.

      البته منظورمان بی‌اهمیت بودن عوامل عمومی گرایش و خلقی نیست. ولی کسانی که با کودکان سروکار دارند برای مفهوم‌بندی مشکلات آنان (با مشکلات فرضی آنان) باید به تعامل عوامل محیطی و خصوصیات شخصیتی عمومی توجه کنند.

      مراجع کیست؟ در بسیاری از موارد مؤثرترین درمان، درمان والدین است چون آن‌ها هستند که روی کودکان تسلط و کنترل دارند. همان‌طور که کمپبل (۱۹۸۹) می‌گوید «اولین وظیفه روان‌شناس بالینی این است که ببیند آیا اصلاً مشکلی وجود دارد چون غالباً ناشکیبایی، بی‌سوادی و برداشت‌های غلط والدین است که موجب ارجاع کودکان می‌شود.

      تشخیص و طبقه‌بندی مشکلات. در اینجا فقط به چند نکته در مورد کودکان اشاره خواهیم کرد. نخست آنکه روان‌شناسان بالینی کودک بیش از روان‌شناسان طب اطفال به طبقه‌بندی اختلالات کودکی علاقه‌مندند زیرا با موردهای روان‌پزشکی بیشتری سروکار دارند. ثانیاً چهارمین ویراست راهنمای تشخیصی و آماری اختلالات روانی، علاقه‌مندی روزافزون متخصصان به اختلالات دوران کودکی را پوشش می‌دهد.

      در این راهنما ده گروه اصلی اختلالات دیده می‌شوند که معمولاً برای اولین بار در دوران طفولیت، کودکی و نوجوانی تشخیص داده می‌شود در جدول ۳-۲۰ با این گروه‌ها و نمونه‌ها تشخیصی هر یک از آن‌ها آشنا می‌شوید. در اینجا باید به دو نکته اشاره کنیم. اول آنکه تمام اختلالات این جدول به‌جز انواع فرعی عقب‌ماندگی ذهنی روی محور یک آورده می‌شوند. دوم آنکه گاهی در مورد کودکان و نوجوانان تشخیص‌هایی داده می‌شود که در جدول ۳-۲۰ آورده نشده‌اند (مثلاً، اختلال افسردگی ماژور، اختلال دیس تایمی یا پرخوری عصبی)؛ اما غالباً ملاک‌ها یا آستانه‌های تشخیصی به‌گونه‌ای اصلاح می‌شوند که برای کودکان یا نوجوانان مناسب باشند. به‌عنوان نمونه کودک برای دریافت تشخیص اختلال دیس‌تایمی می‌تواند (به‌جای افسرده) تحریک‌پذیر باشد و مدت نشانه‌هایش (به‌جای دو سال بزرگ‌سالان) می‌تواند فقط یک سال طول بکشد.
      در این مورد میتونید با متخصصین کانون مشاوران ایران، مشاوره تلفنی/تخصصی داشته باشید
      ۹۸۲۱۲۲۳۵۴۳۰۴
      موفق باشید

سوالات شما:


مرکز مشاوره قیطریه
۰۲۱-۲۲۶۸۹۵۵۸ خط ویژه
۰۲۱-۲۲۶۸۹۵۳۴ خط ویژه

مرکز مشاوره شریعتی
۰۲۱-۸۸۴۲۲۴۹۵ خط ویژه

مرکز مشاوره سعادت آباد
۰۲۱-۲۲۳۵۴۲۸۲ خط ویژه