مشاوره تلفنی کودکان:عدم توجه به رفتار کودک در موارد خاص

مشاوره تلفنی کودکان:عدم توجه به رفتار کودک در موارد خاص

اگر تصمیم گرفتید که در مورد یک رفتار کودک از روش نادیده گرفتن استفاده کنید، به هیچ وجه به آن واکنش نشان ندهید، چه زبانی و چه غیر زبانی. وقتی در حال انجام آن رفتار است، با حرکات صورت به او اشاره نکرده، حتبی نگاهش هم نکنید. وانمود کنید که مشغول انجام کاری هستید و اتاق را ترک کنید. اگر نمی‌توانید از اتاق بیرون بروید، رویتان را به سمت دیگری برگردانید و تا وقتی که کودک به عملش ادامه می‌دهد، شما نیز این روش را ادامه دهید.

این روش بدین معنا نیست که با او به سردی رفتار می‌کنید، بلکه این خود نوعی توجه است. به او لبخند نزنید. زیرا این عمل شما، او را جسورتر نیز خواهد کرد. فقط آن قدر به کارتان مشغول شوید که به نظر آید به هیچ چیزی در اطرافتان توجه ندارید. یک پسر کوچک هنگامی که مقدار بیشتری از غذای مورد علاقه‌اش را می‌خواهد، عادت دارد که سرش را داخل بشقابش فرو کند و جیغ بکشد.

والدینش آموخته‌اند که با یکدیگر حرف بزنند و مثلا در مورد گرد و خاک روی شمعدان‌ها یا رومیزی صحبت کنند و به این ترتیب گریه کردنش را نادیده بگیرند. در نهایت، وقتی کودک خردسال می‌فهمد که ممکن نیست بتواند از آن غذای به خصوص بیشتر بخورد، قاشقش را برمی‌دارد و به خوردن چیز دیگری مشغول می‌شود.

رفتار عجیب کودک و مشاوره تلفنی فوری

هر تلاشی را برای جلب توجه به عنوان علامتی از پیشرفت در نظر بگیرید و کوشش خود را برای بی‌توجه نشان دادن به آن دو برابر کنید. رادیو را روشن کنید، نگاهی به پنجره بیندازید، در مورد کارهای روزانه با خودتان صحبت کنید. همه این‌ها راه‌هایی موثر برای تداوم بی‌توجهی هستند.

انتظار داشته باشید تا رفتارها قبل از بهتر شدن، بدتر شوند

وقتی برای اولین بار اقدام به نادیده گرفتن یک رفتار ناشایست می‌کنید، کودک شما تمام سعی‌اش را می‌کند تا توجهی را که قبا جلب می‌کرده، دوباره به‌دست آورد. او از هر نظر بر شدت رفتارش می‌افزاید تا آنجا که مطمئن شود از شما پایخ دریافت خواهد کرد. ولی شما نباید تسلیم شوید. نگذارید حس کند که می‌تواند با رفتار احمقانه‌اش مثل گذشته شما را به تسلیم وادارد.

سعی کنید دفعات و مدت زمانی را که رفتار مزبور رخ می‌دهد، در نظر بگیرید تا بتوانید از پیشرفت در کار آگاه شوید. اگرچه ممکن است این‌طور به نظر آید که کودک قصد دارد تا ابد بدخلقی و نق‌نق کند، اما وقتی طول مدت آنها را اندازه بگیرید، می‌بینید که بیش از چند دقیقه نمی‌پایند.

پس از چند روز متوجه می‌شوید که ابتدا دفعات بروز رفتار زننده کودکتان افزایش می‌یابد، اما به تدریج از آن کاسته می‌شود و در نهایت از بین می‌رود. وقتی متوجه می‌شوید که فرزند خردسالتان دیروز به خاطر آب نبات ده دقیقه گریه کرد، اما امروز هشت دقیقه، تشویق می‌شوید تا رویه را ادامه دهید. پاسخ «نه» شما به گریه یک کودک به خاطر شیرینی، فقط برای مدت کوتاهی برایش خاطره می‌شود و پس از مدتی آن را فراموش می‌کند.

پس این نکته را در ذهن داشته باشید که هرچه ثابت قدم‌تر باشید و بی‌توجهی کامل‌تری نسبت به رفتار هدف داشته باشید، آن رفتار در زمان کوتاه‌تری فروکش خواهد کرد.

رفتارهای مطلوب را تقویت کنید

می‌توانید برای سرعت بخشیدن در اصلاح رفتارهای نامطلوب، رفتارهای مطلوب را با تعریف و تمجید و جوایز تقویت کنید. برای نمونه، پس از آن که کودکتان گریه‌اش را قطع کرد و مشغول برداشتن اسباب بازی‌هایش شد، بدون معطلی به خاطر این رفتارش او را تحسین کنید و به او نزدیک‌تر شوید و نشان دهید که مجذوب کارش شده‌اید. اگر گریه و بهانه‌گیری دوباره شروع شد به آن توجهی نکنید تا دوباره قطع شود.

اگر کودک با غذایش بازی می‌کند و شما آن را نادیده می‌گیرید، وقتی بازی را تمام می‌کند و چنگالش را به دست می‌گیرد، واکنش نشان دهید. به او بگویید که از نحوه غذا خوردنش خوشتان می‌آید.

گاهی می‌توانید در حضور کودک مختلف، از رفتار مثبت کودک دیگر ستایش کنید. این کار ممکن است به تقلید کودک مختلف از کودک خوش اخلاق بینجامد. برای نمونه، خانم خانه‌داری را در نظر بگیرید که یکی از فرزندانش مرتبا از میز غذاخوری بالا و پایین می‌رود، در حالی که فرزند خردسال دیگرش، خیلی مودب روی صندلی‌اش نشسته است. مل صحیح این است که در حالی که وانمود می‌کنید از بالا و پایین رفتن آن کودک خبر ندارید، کودک دیگر را به خاطر رفتار شایسته‌اش تشویق کنید. یک احتیاط! اگر این رویه، رفتار نامطلوب را تشدید کرد، دست نگه دارید! اما آن را به خاطر داشته باشید. زیرا این روش، بالاخره در موقعیت دیگری جواب خواهد داد.

روش حل مشکل رفتار کودک

چگونه از روش «سوزن گرامافون گیر کرده» استفاده کنیم سعی نکنید که همیشه برای کودکی که جواب منفی شما را نمی‌پذیرد، دلیل بیاورید. این کودک آموخته است که با سماجت و پافشاری می‌توان به نتیجه دلخواه رسید، بنابراین، آن قدر ادامه می‌دهد تا شما را تسلیم کند. این جمله او که «چرا نمی‌تونم برم بیرون؟» آن قدر تکرار می‌شود که سرسام می‌گیرد. به خصوص پس از آن که چندین بار دلیلش را برایش توضیح دادید.

عصبانی نشوید! زیرا عصبانیت اغلب به احساس تقصیر می‌انجامد تا موفقیت، به علاوه، هیچ‌گاه نیز تسلیم نشوید. اگر روش نادیده گرفتن را دوست ندارید یا در استفاده از آن گیر کرده‌اید، از روش سوزن گرامافون‌گیر کرده استفاده کنید. ااس این روش آن است که در برابر خواست‌های کودک، رفتاری مانند خودش ولی از نوع بزرگسالان داشته باشید.

برای نمونه، برایان را در نظر بگیرید؛ او برای یک خوراکی درست قبل از شام، در حال بهانه گرفتن است. شما فکر می‌کنید آن قدر که وانمود می‌کند گرسنه نیست و می‌خواهید که شامش را بخورد. اول علت تصمیمتان را به دقت برایش توضیح دهید، اما فقط یک بار. بعد اگر به دلایل شما توجه نکرد و بهانه گرفتن را از سر گرفت، همان توضیح را منتهی به‌طور خلاصه تکرار کنید، «قبل از شام خوراکی نمی‌شه!»

اهمیتی ندارد که بهانه‌های برایان چقدر تکرار می‌شود، فقط بگویید، «قبل از شام خوراکی نمی‌شه» این روش به خصوص زمانی بیشترین تاثیر را دارد که به نظر آید کم‌ترین توجهی به بهانه‌های کودک ندارید. این کار را ادامه دهید و جمله مزبور را پس از هر درخواست با آواز زمزمه کنید.

به شما اطمینان می‌دهیم که با این روش به نتایج جالبی خواهید رسید. در ابتدا ممکن است کودک با عصبانیت به این رفتار شما پاسخ دهد. ممکن است بداخلاقی کند، جیغ بزند یا شکایت کند. ولی در نهایت، بهانه‌هایش کمتر خواهند شد. زیرا رفته رفته از درخواست خوراکی و در پی آن، شنیدن همان جواب قبلی خسته می‌شود. اگر رفتارهای ناپسندش آن قدر بد بود که احساس کردید یک واکنش اضافی مورد نیاز است، از نوعی تنبیه مثل محروم کردن موقت استفاده کنید. در ضمن هیچگاه خونسردی خود را از دست ندهید.

چگونه به بچه پاداش دهیم؟

پاداش برای رفتار مطلوب، یک تقویت کننده محسوب می‌شود. کودک نسبت به کاری که انجام داده احساس خوبی پیدا می‌کند، و در نتیجه این میل در او به وجود می‌آید که آن را تکرار کند. یک تقویت کننده می‌تواند هر چیزی باشد و خاصیت آن این است که در پی یک رفتار به کودک عرضه می‌شود و او را برمی‌انگیزد تا آن رفتار را تکرار کند. در واقع، پاداش یک تحریک کننده است.

اولین باری که بچه کوچکتان می‌گوید: مامان یا بابا، شما با لبخند زدن یا در آغوش گرفتن او، حرف زدنش را تقویت می‌کنید. از خوشحالی در پوستتان نمی‌گنجید و بچه شما این را به خوبی حس می‌کند. در مقابل، اولین باری نیز که کودکتان از کابینت آشپزخانه بالا می‌رود و شیشه مربا را پیدا می‌کند، بالا رفتنش از کابینت با مزه مربا تقویت می‌شود. در هر دو مورد، رفتار اولیه‌اش با نتایج آن رفتار تقویت می‌شود.

انتخاب یک پاداش مناسب برای رفتار شایسته کودک همیشه آسان نیست. باید مانند یک کارآگاه با کمک هوش خود و کمی حدس، درست چیزی را که خوشحالش می‌کند، بیابید. پیشنهاد ما این است که از یک کودک بزرگ‌تر بپرسید که چه دوست دارد. در نتیجه اطلاعاتی را که نیاز دارید، به‌دست می‌آورید و می‌توانید تصمیم نهایی را بگیرید.

به پاداش‌های کودکان تنوع ببخشید

راهبردهایی برای موثرتر کردن مجموعه پاداش‌های شما وجود دارد. یکی از آنها متنوع کردن پاداش‌هاست تا جاذبه خود را از دست ندهند. برادلی از این که هر بار که به جای خیس کردن شلوارش به توالت می‌رفت، یک حیوان کوچک پلاستیکی جایزه می‌گرفت، خیلی هیجان‌زده بود و کم کم تعداد زیادی از آنها را به‌دست آورد. اما پس از چند هفته علاقه‌اش به این نوع اسباب‌بازی کاهش یافت.

انواع گوناگونی از پاداش‌ها را از فهرستی که تهیه کرده‌اید انتخاب کنید. سپس هر بار نوعی از آنها را به کار ببرید. برای نمونه گاهی یک کادو بدهید، گاهی یک برنامه تفریحی برایش بریزید و یا حق و امتیاز خاصی را به او بدهید. در مواقعی که امکانش برایتان هست، پاداش‌ها را طوری انتخاب کنید که با رفتارهای که قصد تقویت آنها را دارید متناسب باشند. مثلا برای کودکی که صبح برای رفتن به مدرسه سر موقع حاضر می‌شود و با خوشحالی از خانه به مدرسه می‌رود، یک پاداش خوب آن است که اجازه دهید شب نیم ساعت دیرتر بخوابد.

والدین به قولتان عمل کنید

همیشه به سرعت به قولتان عمل کنید. یک کودک به خصوص اگر خیلی کوچک باشد، به تکمیل نشدن یا به تاخیر افتادن یک پاداش وعده داده شده، بسیار حساس است. کاری را که از عهده انجامش برنمی‌آیید، تعهد نکنید و در عین حال چیزی را جایگزین پاداشی که قولش را داده‌اید، نکنید. وقتی قول چیزی را دادید، پای آن بایستید. کودک شما باید بداند، که آنچه از شما انتظار دارد، انجام می‌دهید.

شماره های تماس 01

وقت گیر  بودن بهبود رفتار کودک 

به خاطر داشته باشید: این کار وقت می‌گیرد تغییر دادن رفتار یک کودک نیازمند به وقت و انگیزه‌های صحیح است. در مراحل نخست، برای هر پیشرفتی پاداش بدهید و از پاداش برای شکل دادن رفتار جدید استفاده کنید. (بعدا برای حفظ رفتار جدید به تقویت کمتری احتیاج دارید)

بگذارید از شریل برایتان تعریف کنم. او دختری بود که می‌خواست هر کاری را بار اول درست انجام بدهد و از اینکه گاهی نیاز به کمک داشته باشد، می‌ترسید. با وجود اطمینانی که والدین و معلمانش به او می‌دادند، پاسخ معمول او به ناتوانی در انجام تکالیف، گریستن بود.

برنامه ریزی با کمک مشاوره کودک

ما برنامه‌ای ریختیم تا به او کمک کنیم که بدون آن که گریه‌اش بگیرد، در حل یک مسأله پافشاری کند و اگر موفق نشد تقاضای کمک کند. به او گفته شد هر بار که این‌طور رفتار کند، یک علامت مثبت دریافت خواهد کرد. معلمش کمک کرد تا حساب این علامت‌ها را نگه دارد. هر روز عصر، شریل به خاطر فهرست علامت‌های مثبت آن روز، پاداشی دریافت می‌کرد،

این پاداش‌ها از این دست بودند: روبان، گیره‌های موی سر، النگوهای پلاستیکی، یک فرصت برای دوچرخه‌سواری پس از شام به کمک پدرش، یا مطالعه اضافی پیش از رفتن به رختخواب. در مراحل اول اگر چشمانش پر از اشک می‌شد، اما گریه نمی‌کرد نیز پاداش می‌گرفت. اما در مراحل بعدی آن هم ممنوع بود. کم کم تعداد علامت‌های لازم برای گرفتن یک پاداش را افزایش دادند، بنابراین، پاداش‌های روزانه به دو پاداش در هفته تبدیل شد.مشاور تلفنی کودک

نمونه ای از مورد بهبود یافته

تغییرات رفتار شریل چشمگیر بود. او کمتر گریه می‌کرد؛ برای مدت بیشتری سعی می‌کرد؛ وقتی به کمک نیاز داشت آن را درخواست می‌کرد؛ و بیشتر لبخند می‌زد. هنگامی که مقاومتش در برابر عجز و ناتوانی افزایش یافت و رفتار سنجیده او تثبیت شد، دوباره از فراوانی پاداش‌ها کاسته شد و معلمش به جای یادداشت‌های روزانه، یادداشت‌های هفتگی را به خانه می‌فرستاد.

خوشحالی به خانه برگشته بود و در نهایت حتی یادداشت‌های هفتگی نیز تداوم نیافتند، البته هنوز والدینش به‌طور اتفاقی با یک پاداش غافلگیرش می‌کنند تا بدانند که آنها به رفتار صحیحش توجه دارند. خوب است که بدانید همین کار در او شوق بهترشدن و نوبودن به وجود آورده و باعث می‌شود در رفتارهای بعدی خود تجدیدنظر کند و به مراتب بهتر شود و نکات بهتری را در نظر بگیرد.

منبع: کودک و نوجوان


مشاوره تلفنی کودکان مورد تایید کانون مشاوران ایران

۰۲۱-۲۲۳۵۴۲۸۲

صفحه اصلی سایت مرکز مشاوره

مقالات مرتبط

6 نظرات

  • مریم , اسفند ۱۸, ۱۳۹۳ @ ۸:۰۶ بعد از ظهر

    دلیل ترس دختر ۹ساله ام را میخواهم وچگونگی برطرف کردن آن

    • Anonymous , اسفند ۱۹, ۱۳۹۳ @ ۱:۴۵ بعد از ظهر

      بهترین توصیه به شما مراجعه حضوری به مشاوران کودکه تا بتونن با بررسی دلیل ترس در کودک شما ریشه اون رو بدست بیارن
      وگرنه با کلی گویی نمیتونید درمانی قطعی برای فرزندتون بیابید.
      در این مورد میتونید با این شماره مشاوره تلفنی داشته باشید
      ۰۲۱-۲۲۳۵۴۲۸۲

      ترس واکنشی هیجانی است و هرگاه امنیت جسمی و عاطفی و شخصیتی انسان به خطر بیافتد، ظاهر می شود. این واکنش عاطفی کاملا” طبیعی است و از همان بدو تولد در کودک مشاهده می شود. اطفال معمولا” از بعضی پدیده ها می ترسند و علت ترس آنها برای پدر و مادر شناخته شده نیست. از این رو از خود می پرسند:”چرا کودکم این قدر می ترسد؟ من که هرگز او را نترسانده ام و دلیلی برای ترس و وحشتش وجود ندارد.”
      ترس کودک در سنین مختلف
      ترس نوزادان
      نوزادان از صدای بلند و از دست دادن تعادل یا سطح اتکاء می ترسند و ترس خود را با جیغ و گریه و جمع کردن دست و پا نشان می دهند. به این ترسها، ترسهای اولیه می گویند که به مرور زمان برطرف می شود.
      ترس های معمول کودکان
      دراغلب کودکان، در سنین ۶ تا ۸ ماهگی، ترس از افراد بیگانه دیده می شود و ممکن است تا ۱۸ ماهگی نیز ادامه یابد، ولی با بالا رفتن سن کودک، نوع ترس ها نیز تغییر می کند. ترس از تاریکی و تنهایی و ترس از حیوانات، بین ۲ تا ۵ سالگی در کودکان ظاهر می گردد. ترس از مدرسه به ویژه باآغاز دوره دبستان در برخی از دانش آموزان دیده می شود.
      ترس نوجوانان
      در دوران بلوغ بر اثر تغییرات جسمی و عاطفی، ترسهای موهومی نظیر ترس از اشباح و چیزهای غیر واقعی و اتفاقات غیر منتظره مثل وقوع سیل و زلزله و غیره در نوجوانان ظاهر می شود.
      علل ترس
      ترس کودکان به اعتبار علل مختلف آن به انواع زیر تقسیم می شود :
      ۱- ترسهای عمدی؛ علت ترس ممکن است عمدی باشد؛ یعنی، کودک را از چیزی ترسانده باشیم؛ مثل ترساندن کودک از چیزهای خطرناک، نظیر آب جوش، برق، وسایل تیز و غیره.
      گاهی اوقات برخی از پدر و مادرها از ترساندن کودک که سبب پیدایش ترس از تاریکی و تنهایی می شود. این گونه برخوردها از نادرست ترین روش های تربیتی به شمار می آید.
      ۲- ترسهای تصادفی، علت ترس ممکن است تصادفی باشد. یعنی بدون آن که شما بخواهید کودکتان تصادفا” در شرایط ترسناکی قرار بگیرد و بترسد، مثل تجربه تلخ حمله سگ که سبب پیدایش ترس از حیوانات می شود .
      ۳- ترسهای اکتسابی، ترس ممکن است مادر به کودک سرایت کند و کودک ترس را از مادر خود کسب کند. مادری که به محض مواجه شدن با موقعیتی نامطلوب، جیغ می زندو می لرزد و به لکنت می افتد. ترس خود را به آسانی به کودکش منتقل می کند، مثل ترس از رعد و برق و حشرات. متأسفانه اثر این نوع ترس ممکن است تا مدتها در ذهن کودک باقی بماند.
      ۴- ترسهای عاطفی: ترس ممکن است به علت هیجانات عاطفی و فشارهای روحی کودک باشد. تنشهای عصبی و عاطفی ابتدا به صورت اضطراب و سرانجام به صورت ترس دائمی در کودک ظاهر می شود. مانند :
      – اضطراب ناشی از دوری پدر و مادر: این حالت عاطفی به صورت ترس از تاریکی و تنهایی ظهور می کند.
      – احساس گناه: گاهی اوقات برخی از والدین، هنگامی که کودکشان قواعد اخلاقی یا اجتماعی گناه و تقصیر را بر می انگیزند. مثلا” وقتی کودک را حین بازی با آلت خود غافل گیر می سازند. او را تهدید می کنند که در صورت تکرار این کار گرفتار خشم خداوند خواهد شد و به جهنم می رود . وقتی کودک شیطنت می کند یا در خیابان بهانه خریدن چیزی را می گیرد، به او می گویند که خانه را ترک خواهند کرد یا در خیابان رهایش خواهند ساخت یا او را مسبب مرگ خودشان می دانند. این نوع رفتارها در کودک احساس گانه و ترس را به وجود می آورد.
      – کشمکش پدر و مادر: دعوای والدین و جدال دائمی آنها، کودک را دچار احساس عدم امنیت و ترس خواهد کرد.

  • الهه , اردیبهشت ۶, ۱۳۹۴ @ ۱۲:۲۵ قبل از ظهر

    ر سلام کودک من از بوفه منزلمان می‌ترسد نمیدونم باید چکار کنم بوفه رو با پارچه بپوشانم، بی تفاوت باشم یا کار دیگر لطفا راهنمایی کنید؟

    • Anonymous , اردیبهشت ۶, ۱۳۹۴ @ ۱۲:۰۲ بعد از ظهر

      خب بوفه منزلتون رو تبدیل به جایی جالب و خاطره انگیز کنید … از اسباب بازی ها و خوراکی هایی دوست داشتنی برای جلب توجه فرزندتون استفاده کنید
      در این مورد میتونید با این شماره مشاوره تلفنی/تخصصی داشته باشید
      ۰۲۱-۲۲۳۵۴۲۸۲

      ۰۲۱-۸۸۴۲۲۴۹۵

  • mohamad , تیر ۲۵, ۱۳۹۶ @ ۱۲:۳۸ بعد از ظهر

    باعرض سلام من جوانی۲۲ساله هستم وبعدازاین همه مدت تازه فهمیدم ک۶ بیماری عدم توجه وتمرکزدارم لطفامنوراهنمایی کنید

    • مشاور , تیر ۲۵, ۱۳۹۶ @ ۱:۰۴ بعد از ظهر

      با سلام
      ۵ تمرین برای تمرکز

      همه ما می دانیم برای انجام کارهایمان به تمرکز نیاز داریم تمرکز کافی داشتن یکی از باارزش ترین ویژگی هاست که می تواند در موفقیت نقش مهمی ایفا کند

      همه ما می‌دانیم برای انجام کارهایمان به تمرکز نیاز داریم. تمرکز کافی داشتن یکی از باارزش‌ترین ویژگی‌هاست که می‌تواند در موفقیت نقش مهمی ایفا کند.

      فردی که تمرکز حواس دارد، می‌تواند افکار سازنده داشته باشد و جلوی فکرهای مخرب را بگیرد. حتی باهوش‌ترین افراد هم بدون قدرت تمرکز نمی‌توانند کاری از پیش ببرند.

      اگرشما از آن دسته افرادی هستید که نمی‌توانند افکارشان را به مدت طولانی روی یک مقوله متمرکز کنند نگران و دلسرد نشوید، زیــــــرا افراد بسیار کمی از عهده چنین چیزی برمی‌آیند. باید گفت با تمرین روزانه می‌توانید بخوبی به این قدرت اعجاب‌انگیز دست پیدا کنید.

      ۱: بدون حرکت

      روی یک صندلی راحت بنشیند و ببینید چقدر می‌توانید بدون حرکت بمانید. این کار به آن آسانی که فکر می‌کنید، نیست. شما مجبورید تمام توجه تان را به بی‌حرکت نشستن روی صندلی جلب کنید. مراقب باشید هیچ‌یک از ماهیچه‌های بدن‌تان حرکت نکند.

      ابتدا ممکن است فقط پنج دقیقه بتوانید بدون حرکت بمانید، اما بتدریج حتی می‌توانید به ۱۵ دقیقه در روز هم برسید. خود را به زور روی صندلی نگه ندارید، زیرا باید کاملا احساس آرامش کنید. وقتی بتوانید روی بدن خود تسلط داشته باشید، می‌توانید امیدوار باشید که ذهن‌تان را هم رام کنید.

      ۲: نگاه خیره

      روی صندلی به‌گونه‌ای بنشینید که سراندکی بالا و چانه‌تان رو به جلو و شانه‌هایتان به عقب متمایل باشد. دست‌تان را هم سطح شانه‌تان بالا برده و به سمت جلو اشاره کنید. به مدت یک دقیقه به انگشتان دست‌تان خیره شوید. همین کار را با دست چپ نیز انجام دهید. زمان انجام این کار را کم‌کم افزایش دهید. با این روش پس از مدتی متوجه می‌شوید می‌توانید براحتی روی کاری متمرکز شوید.

      ۳: دست‌های ثابت

      یک لیوان پر از آب برداشته و با انگشتان‌تان آن را محکــــم بگیرید. دست‌تان را به آرامی مقابل خود برده و در همان حال که لیوان را جلوی خود نگه می‌دارید به آن خیره شوید و مراقب باشید دست‌تان کوچک‌ترین تکانی نخورد. همین کار را با دست دیگرتان نیز انجام دهید. به این ترتیب می‌توانید برقدرت تمرکزتان بیفزایید.

      ۴: رهایی از اضطراب

      در طول روز مراقب ماهیچه‌های بدن‌تان باشید به‌طوری که آنها هرگز سفت و کشیده نباشد. به جای این‌که ظاهر عصبی و پرفشاری داشته باشید سعی کنید با رها کردن ماهیچه‌های خود در وضع آرامی قرار بگیرید. این کار به شما کمک می‌کند با رهایی از اضطراب روی کار مورد نظرتان متمرکز شوید.

      ۵: کنترل ماهیچه‌های بدن

      دست راست‌تان را روی زانو قرارداده، انگشتان‌تان به غیر از انگشت اول را جمع کنید، به‌طـــوری که انگشت باز مانده به سمت جلو اشاره کند. سپس آن انگشت را به آرامی از جهتی به جهت دیگر تکان دهید و در همان حال تمام توجه‌تان را به نوک انگشت‌تان معطوف کنید. با این تمرین به مرور متوجه می‌شوید که براحتی می‌توانید روی حرکات ماهیچه‌ای‌تان کنترل داشته و قدرت تمرکزتان را بالا ببرید و براحتی افکارتان را روی چیزی که می‌خواهید متمرکز کنید. این تمرین و تمرین‌های مشابه را جدی گرفته و با دقت انجام دهید.

      ۶: حس بویایی

      با کمک حس بویایی می‌توانید قدرت تمرکزتان را افزایش دهید. وقتی پیاده‌روی می‌کنید، یا در روستایی رانندگی می‌کنید و از کنار باغ گلی رد می‌شوید به بوی گل‌ها و گیاهان توجه کنید و سعی کنید انواع بوها را شناسایی کنید. سپس یکی را از آن میان انتخاب کرده و سعی کنید فقط آن بوی خاص را حس کنید. متوجه می‌شوید که بوی آن گل یا گیاه خاص شدت می‌گیرد. این کار توجه خاصی می‌طلبد و با این روش می‌توانید ذهن‌تان را به تمرکز داشتن روی چیزی آموزش دهید.

      ۷: جریان خون

      روی زمین دراز بکشید و ماهیچه‌های‌تان را شل و رها کنید. روی ضربان قلب‌تان متمرکز شوید و به هیچ‌چیز دیگر توجه نکنید. فقط به این موضوع بیندیشید که این اندام فوق‌العاده چگونه خون را به تمام قسمت‌های بدن می‌فرستد.

      پس از کمی تمرین می‌توانید کاملا جریان خون را در بدن‌تان احساس کنید. حتی هرگاه در نقطه‌ای از بدن‌تان احساس ضعف کردید می‌توانید با تصور کردن، خون بیشتری به آن قسمت هدایت کنید. تردید نداشته باشید که با تمرین می‌توان به چنین قدرتی دست پیدا کرد. بنابراین مسلما چنین فردی با این نوع توانایی می‌تواند براحتی روی هرکاری که می‌خواهد تمرکز داشته باشد.

      ۸ : خواب راحت

      خواب راحت در افزایش تمرکز کمک بسیاری می‌کند. می‌توانید با روش آب این کار را انجام دهید. یک لیوان پراز آب روی میز اتاق خواب‌تان بگذارید و روی صندلی کنار آن بنشینید و به لیوان آب خیره شوید و با خود فکر کنید که آن چقدر آرام است. سپس خود را تصور کنید که در وضعی بسیار آرام همانند آب درون لیوان قرار دارید. پس از اندکی تمرین، اعصاب‌تان آرام می‌شود و می‌توانید به خواب روید. خواب راحت و با کیفیت باعث می‌شود شما هنگام بیداری از تمرکز بالایی بهره‌مند شوید.

      ۹: گفت‌وگو با آینه

      دو علامت هم سطح با چشمان خود روی آینه بگذارید و تصور کنید که آنها چشمان انسان دیگری است که به شما خیره شده است. صورت‌تان را مقابل آینه قراردهید و مراقب باشید سرتان را تکان ندهید. به چهره‌تان خیره شده و تصور کنید آن زن یا مردی است که می‌توانید به او اعتماد کنید و دوستش داشته باشید. اجازه ندهید فکر دیگری به ذهن‌تان بیاید. درهمان حال چند بار نفس عمیق بکشید و هوای تازه وارد شش‌هایتان کنید. با این روش، آرام آرام احساس آرامش و قدرت وجودتان را می‌گیرد. سپس با فرد درون آینه صحبت کنید. این کار را روزانه سه تا پنج دقیقه انجام دهید و پس از مدتی متوجه می‌شوید هرزمان که لازم باشد براحتی می‌توانید روی موضوعی تمرکز داشته باشید.

      ۱۰: کنترل احساسات

      با کنترل احساسات تان می‌توانید قدرت تمرکزتان را افزایش دهید. برای این‌که بتوانید روی احساسات‌تان تسلط داشته باشید، این تمرین را انجام دهید: با خود تصور کنید در هوای خنک قرار دارید، چه احساسی دارید؟ اکنون تصور کنید هوا سردترشده است و بالاخره از سرما دارید یخ می‌زنید. اگر با تمام نیرویتان این‌گونه فکر کنید مطمئن باشید که از سرما به لرزش می‌افتید. حالا، برعکس این کار را انجام دهید. فکر کنید در محیطی گرم نشسته اید که هر لحظه برگرمایش افزوده می‌شود تا آنجا که غیرقابل تحمل می‌شود. از این نوع تمرین در حالت‌های مختلف می‌توانید انجام دهید. مثلا اگر گرسنه یا تشنه اید و بنا به‌دلایلی نمی‌توانید چیزی بخورید، می‌توانید تصور کنید که تازه یک وعده غذای گرم و نوشیدنی خورده‌اید یا اگر جایی در بدن‌تان درد می‌کند می‌توانید با منحرف کردن ذهن‌تان به سمت چیز دیگری تاحد زیادی از حس درد بکاهید. این نوع تمـــــرین را اگر هر روز انجام دهید پس از مدت کوتاهی متوجه می‌شوید خیلی زود و راحت هرزمان که خواستید، می‌توانید روی موضوعی متمرکز شده و بدون حواس پرتی کارتان را انجام دهید.

      ۱۱: کنترل امیال

      میل و خواسته چیزی است که کنترل آن بسیار سخت بوده و نیروی زیادی می‌طلبد. فراموش نکنید زمانی که توانستید روی خواسته‌های‌تان تسلط یابید لحظه‌ای است که می‌توانید به طرز اعجاب‌آوری روی مسائل مورد نظرتان تمرکز داشته باشید. در واقع با فکر نکردن به موضوعات دیگر، تمام وجودتان متمرکز کاری می‌شود که در حال انجام‌دادن آن هستید. فرض کنید خبر جالبی شنیده‌اید و دوست دارید درمورد آن به اولین کسی که می‌بینید بگویید. تمرین تان الان شروع می‌شود. یعنی این‌که باید تمام نیرویتان را به کار بندید و آن را به کسی نگویید. یا مثلا هنگام انجام دادن کاری هوس می‌کنید با کسی تلفنی صحبت کنید یا نوشیدنی بخورید. به جای گوش دادن به فرمان امیال‌تان، آن کارها را تا وقتی که کار اصلی‌تان انجام نشده است انجام ندهید. با این روش می‌توانید برامیال خود مسلط شوید و کنترل امیال و خواسته‌های بی‌حد و حساب قدرت تمرکز را بالا می‌برد.

      ۱۲: مطالعه

      یک تمرین عالی برای افزایش توانایی تمرکز، مطالعه است. فرد هنگام خواندن مطلبی مجبور است تمام افکارش را روی موضوع مورد مطالعه متمرکز کند تا متوجه مطلب شود. بنابراین تا آنجا که می‌توانید مطالعه کنید. داستان‌های کوتاه نمونه‌های خوبی برای این تمرین است . پس از خواندن هر داستان خلاصه‌ای از آن را بنویسید. خواندن مقالات روزنامه و مجلات هم گزینه‌های خوبی است. اگر پس از مطالعه نتوانستید خلاصه‌ای از آن را بنویسید یعنی این‌که هنگام خواندن تمرکز کافی نداشته‌اید.

      ۱۳: تماشای تمرکز

      روی یک صندلی نشسته و ساعتی را روی میز روبه‌رویتان قرار دهید. سپس با چشمان‌تان عقربه ثانیه شمار آن را دنبال کنید. این کار را پنج دقیقه انجام دهید. باید مراقب باشید چشم‌تان به غیر از ثانیه شمار جای دیگری را نبیند. اگر بتوانید این کار را روزانه انجام دهید و در این زمان اجازه ورود هیچ فکر دیگری به ذهن‌تان را ندهید، می‌توانید قدرت تمرکزتان را افزایش دهید. درواقع با کنترل سیستم عصبی‌تان به چنین نیرویی دست می‌یابید. هنگام انجام این تمرین باید روی صندلی ثابت و بدون حرکت بمانید.

      ۱۴: روش عنکبوتی

      وقتی تارهای بافته شده عنکبوتی را با وسیله‌ای به نرمی تکان دهید، عنکبوت به تصور این‌که حشره‌ای به دامش افتاده است به بررسی آن می‌آید. اما اگر این کار را چند بار انجام دهید، عنکبوت دیگر به آن توجه نمی‌کند. شما نیز می‌توانید از روش عنکبوت بهره برید و مانند آن رفتار کنید. مثلا هربار مشغول انجام کاری هستید هرچیزی که احتمال دارد حواس تان را پرت کند نادیده بگیرید. چیزهایی مانند صدای پرندگان و سروصدای خودروها. وقتی روی کارتان متمرکز شدید موارد دیگر را نادیده بگیرید. این کار ابتدا سخت است اما به مرور زمان می‌توانید براحتی از پس آن برآیید.

      ۱۵: ایمان به خود

      خیلی مهم است که به توانایی‌های خود در تمرکز داشتن ایمان داشته باشید. اگر ۱۴ تمرین قبل را بخوبی انجام داده باشید پس اکنون می‌توانید تا اندازه قابل توجه‌ای قدرت تمرکز داشته باشید و چنانچه خود را باور داشته باشید و توانایی‌هایتان را دست‌کم نگیرید، بدون شک می‌توانید قدرت‌تان را بالاتر نیز ببرید. هر زمان که نیاز به تمرکز و انجام کاری داشته باشید، با خودباوری می‌توانید راحت به مقصود برسید.موفق باشید

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.